Drukuj
Kategoria: strona
Odsłony: 5271

ZDALNE NAUCZANIE - 2-3, 4- latki  

TERMIN: 22.06-30.06.2020r.      

OPRACOWANIE: M. OBORSKA, B. WAWRZYNIAK, E. WYRWICKA

Wymagania programowe:

 

Witamy serdecznie. Drodzy Rodzice w tygodniu  tematyka związana  z lasem - miejscem spacerów, wycieczek , relaksu. Przybliża nas ona do letnich, wakacyjnych miesięcy. Pamiętajmy o bezpiecznym podróżowaniu, wypoczynku nad wodą i w górach.

W życiu codziennym nadal utrwalajcie, rozwijajcie i kształtujcie Państwo czynności w samoobsłudze dziecka np. samodzielne ubieranie i rozbieranie się, zabiegi higieniczne w łazience (prawidłowe mycie rąk, szczotkowanie zębów), samodzielne spożywanie posiłków, porządkowanie zabawek, pomoc w drobnych  pracach domowych.

https://www.youtube.com/watch?v=zdF68pqNsvQ

Wstał poranek, mgłę przegonił

i zatrzymał się nad lasem.

Lubił patrzeć się na drzewa

i rozmawiać z nimi czasem.

Ale co to? Awantura!

Buk z modrzewiem się pokłócił.

– Pan mnie kłuje! Tak nie można!

Niech pan sobie igły skróci.

Świerk zaś żale miał do brzozy:

– Pani słońce mi zasłania!

– A pan wcale nie jest lepszy

i nikomu się nie kłania!

– Całą wodę dąb wypija!

Wszystko pewnie przez te liście!

– Mój jałowcu – nie przesadzaj,

nie masz racji, krzewie, oczywiście!

Młoda sosna głos zabrała:

– Skończcie, proszę, kłótnie, spory.

Lepiej żyjmy sobie w zgodzie,

tak jak było do tej pory.

Mała jestem – każdy widzi.

Tutaj się bezpiecznie czuję.

Pośród was tak rosnę sobie.

Nic mi przez to nie brakuje.

Drzewa aż się zawstydziły.

Przeprosiły się czym prędzej.

A na koniec obiecały:

już nie będzie kłótni więcej!

 

Rozmowa na podstawie wiersza.

Które drzewa są wymienione w wierszu?

O co kłóciły się drzewa?

Kto je pogodził?

Co powiedziała młoda sosna?

Jak zareagowały drzewa?        

Zdjęcia drzew: klonu, modrzewia, świerka, brzozy, dębu, sosny.

Rodzic prezentuje zdjęcia drzew występujących w wierszu, omawia ich wygląd i dokonuje podziału na drzewa iglaste i drzewa liściaste. Dziecko segreguje drzewa na dwie grupy: iglaste i liściaste.

Dziecko swobodnie biega na dywanie. Na hasło: Wiatr – dziecko zatrzymuje się, unosi ręce do góry i porusza nimi jak gałęziami.

Liście, gałęzie drzew: liściastego i iglastego, szyszki, kora, lupa.

Rodzic pokazuje takie okazy przyrody, jak: liście, gałązki: drzewa liściastego i drzewa iglastego, szyszki, kora. Dziecko ogląda je przez lupę, dotyka ich, wącha je, nazywa. Razem z rodzicem rozmawiają, jakie one są: duże, małe, chropowate, gładkie, twarde, miękkie.

 Obrazek drzewa(w całości i pocięty na części) kartka papieru, klej.

Zadaniem dziecka jest ułożyć drzewo we właściwy sposób i przykleić obrazek na kartce. Potem ma określić, jakie to jest drzewo: liściaste czy iglaste.

Dziecko leży na dywanie z zamkniętymi oczami, słucha muzyki relaksacyjnej. Na koniec rodzic pyta, dokąd przeniosła go ta muzyka, z jakim miejscem się skojarzyła.

https://www.youtube.com/watch?v=dAMpXZBXzG0

https://www.youtube.com/watch?v=WKIjwCT_oMI

Rozmowa na podstawie wysłuchanej zagadki:
- gdzie pracuje leśniczy?
- kim się opiekuje?
- kogo dobrze zna leśniczy?
- kiedy leśniczy dba o zwierzęta?
- jaki zwierzętami zajmuje się leśniczy?

W lesie wolno krzyczeć
W lesie łamiemy gałęzie i niszczymy rośliny
W lesie można obserwować przyrodę
Osoba, która pilnuje lasu i jego mieszkańców, to leśniczy
W lesie można rysować po drzewach

Potrzebne będą: ćwiartki ziemniaka lub pomidora i plastry pietruszki, zielone liście pora, selera lub natki, majonez, papierowy talerzyk. Dziecko układa na talerzyku grzyby – kapelusz z połówki ziemniaka lub pomidora (białe kropki robi z majonezu), a ogonki z kawałka pietruszki. Pracę ozdabia zielonymi listkami.

 CZERWONY KAPTUREK - bieg po pokoju, na klaśnięcie dziecko robi skłon raz do jednej, raz do drugiej nogi, raz do środka, następnie naśladuje zbieranie kwiatów przez Czerwonego Kapturka

  PINOKIO - naśladowanie skaczącego Pinokia - wykonywanie pajacyków

 SIEDMIU KRASNOLUDKÓW - spacer w pozycji kucznej, z trzymaniem dłoni na kostkach

 MAŁA SYRENKA - leżenie na plecach, równoczesne unoszenie do pionu i opuszczanie złączonych oraz wyprostowanych w kolanach nóg ( Syrenka pluska ogonem )

 KUBUŚ PUCHATEK - napinanie i rozluźnianie mięśni brzucha - Kubuś najedzony, Kubuś głodny

 KOT W BUTACH - wykonywanie " kociego grzbietu" ( naprzemienne zaokrąglanie i prostowanie pleców w pozycji podpartej w klęku )

 KRÓLOWA ŚNIEGU - nabiera powietrza nosem, wypuszczanie ustami ( Królowa Śniegu mrozi świat swoim oddechem )

 

Życzymy udanego letniego wypoczynku!!! Pozdrawiamy serdecznie.

Do zobaczenia w nowym roku szkolnym.

 

3 i 4 LATKI
TERMIN: 22.06-30.06.2020r.
OPRACOWANIE: H. SZOLTISKA

TEMAT: PROJEKT LAS.

 

Wymagania programowe:

 - rozwijanie zainteresowania przyrodą,

 - poznawanie gatunków różnych drzew,

 - kształtowanie postaw ekologicznych,

 - wzmacnianie poczucia własnej wartości i wiary w swoje możliwości,

 - rozwijanie twórczego myślenia, wyobraźni oraz kreatywności,

 - wzbogacanie słownictwa o słowa związane z lasem

 - układanie rytmów

 - rozwijanie sprawności manualnej ręki

 

Słuchanie wiersza B. Szelągowskiej Kłótliwe drzewa.

 

Wstał poranek, mgłę przegonił

i zatrzymał się nad lasem.

Lubił patrzeć się na drzewa

i rozmawiać z nimi czasem.

Ale co to? Awantura!

Buk z modrzewiem się pokłócił.

– Pan mnie kłuje! Tak nie można!

Niech pan sobie igły skróci.

Świerk zaś żale miał do brzozy:

– Pani słońce mi zasłania!

– A pan wcale nie jest lepszy

i nikomu się nie kłania!

– Całą wodę dąb wypija!

Wszystko pewnie przez te liście!

– Mój jałowcu – nie przesadzaj,

nie masz racji, krzewie, oczywiście!

Młoda sosna głos zabrała:

– Skończcie, proszę, kłótnie, spory.

Lepiej żyjmy sobie w zgodzie,

tak jak było do tej pory.

Mała jestem – każdy widzi.

Tutaj się bezpiecznie czuję.

Pośród was tak rosnę sobie.

Nic mi przez to nie brakuje.

Drzewa aż się zawstydziły.

Przeprosiły się czym prędzej.

A na koniec obiecały:

już nie będzie kłótni więcej!

 

Rodzic zadaje dziecku pytania:

Które drzewa są wymienione w wierszu?

O co kłóciły się drzewa?

Kto je pogodził?

Co powiedziała młoda sosna?

Jak zareagowały drzewa?

 

Zabawa muzyczna Taniec drzew.
https://www.youtube.com/watch?v=b7tr90ISY1k

Rodzic staje przed dzieckiem. Podczas nagrania spo­kojnej muzyki pokazuje ruchy do naśladowania.

Drzewa powoli rosną – dziecko kuca, podnosi się z rękami uniesio­nymi nad głową i z połączonymi dłońmi.

Drzewa poruszają gałęziami – dziecko opuszcza ręce, lekko odchyla­ je na boki i obraca dłonie w nadgarstkach.

Wiatr przechyla małe drzewka – dziecko przechyla się w jedną i w drugą stronę.

Wyrosła piękna korona drzewa – dziecko unosi w górę ręce i lekko nimi porusza.

Drzewa tańczą na wietrze i pochylają się do słońca – dziecko wznosi ugięte lekko w łokciach ręce i łączy koniuszkami palców (tworząc koronę drzewa), skręcając się lekko w prawo i w lewo, pochylając i prostując w rytm muzyki.

 

Praca plastyczna Liście.

Obrysowywanie liści techniką frotażu.

Kartka papieru, kredki świecowe lub suche pastele, liście.

Dziecko ogląda liście różnych drzew, dotyka ich, określając, czy są gładkie, czy chropowate. Rodzic określa, z jakich drzew pochodzą te liście. Dziecko wybiera sobie dowolny liść i kładzie go na stole. Na­stępnie przykrywa kartką papieru, lekko przyciskając, obrysowu­je kształt liścia i odtwarza jego fakturę za pomocą kredek świeco­wych lub suchych pasteli.

 

Ćwiczenia oddechowe Liście.

 

Liść dla dziecka.

Rodzic daje dziecku liść. Dziecko kładzie go na dłoni, wciąga powie­trze nosem. Wypuszczając powietrze ustami, stara się zdmuchnąć liść jak najdalej się da. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

 

Zabawa matematyczna  Leśne rytmy.

Po 5 obrazków przedstawiających: wiewiórkę, sowę, muchomora, zająca.

Rodzic prezentuje dziecku ciąg obrazków (np. obrazki: wiewiórki, sowy, wiewiórki, sowy, wiewiórki, sowy…). Prosi, aby dziecko podpo­wiedziało mu, co powinno być dalej.

 

 

Wycieczka z rodzicami do lasu.

 

Podczas wycieczki do najbliższego lasu Rodzic może zaproponować następujące aktywności:

znajduje swoje drzewo, do którego się przytula,

chętne dziecko może omówić wygląd wybranego drzewa,

dziecko opowiada rodzicom, jakie zwierzęta można spotkać w lesie,

Rodzic i dziecko ustawiają się na umownej linii startu i biegną do wyznaczonego punktu.

Quiz ekologiczny Przedszkolak w lesie.

 

Obrazki: z uśmiechniętą buzią i ze smutną buzią.

Rodzic wypowiada kolejne zdania. Jeśli rodzic i dziecko uważają, że zdanie jest prawdziwe, pokazuje obrazek z uśmiechniętą buzią; jeśli zdanie jest fałszywe – obrazek ze smutną buzią.

W lesie wolno krzyczeć.

W lesie łamiemy gałęzie i niszczymy rośliny.

W lesie można obserwować przyrodę.

Osoba, która pilnuje lasu i jego mieszkańców, to leśniczy.

W lesie można rysować po drzewach.



Ćwiczenie grafomotoryczne Las iglasty/las liściasty.

Dla dziecka: kartka z wykropkowanym wzorem igieł na gałązce drzewa iglastego i rysunkiem liścia z drzewa liściastego, ołówek, kredki.

Dziecko poprawia wykropkowane igły na rysunku gałązki drzewa iglastego i narysowany cienką linią liść drzewa liściastego. Następnie koloruje wykonaną pracę. Może dorysować elementy według własnego pomysłu.

 

Zabawa paluszkowa Idzie, idzie jeż…

 

Idzie, idzie jeż  -palcami obu rąk naśladuje drobne ruchy chodzenia,

ten przedziwny zwierz.

Nóżkami tup, tup,  -palcami obu rąk stuka w podłogę,

i pod listek – siup!  -obie dłonie nakładają na siebie, jedna pod drugą.

Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej Leśniczy.

Rodzic prosi, aby dziecko rozwiązało zagadkę.

Na tropach zwierząt dobrze się zna

i o zwierzęta cały rok dba.

Zna ich zwyczaje i ich kryjówki.

Patrzy na las wprost z leśniczówki. (leśniczy)

 

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy język, wargi, żuchwę.

Język jedzie do lasu na koniku – dziecko naśladuje kląskanie językiem z jednoczesnym poruszaniem wargami (ściągnięcie warg i ich roz­ciągnięcie).

W lesie język rozejrzał się dookoła – dziecko wykonuje ruch oblizywa­nia warg, najpierw w prawą, a potem w lewą stronę.

Zobaczył małe fioletowe kwiatuszki i je powąchał – dziecko wykonuje wdech nosem i wydech ustami.

Spojrzał w górę, skąd dobiegało pukanie dzięcioła – dziecko uderza czubkiem języka za górnymi zębami.

Spojrzał w dół – dziecko wyciąga język na brodę – zobaczył czerwo­nego muchomora z białymi kropkami i zaczął je liczyć – dziecko doty­ka językiem każdego zęba.

....................................................................................................................................................................................................................................................................

REALIZACJA TEMATU DOTYCZY DZIECI 3 I 4 LETNICH

TERMIN: 15.06.- 19.06.2020r.

OPRACOWANIE: M. OBORSKA, B. WAWRZYNIAK, A. REETZ

TEMAT: POŻEGNANIA NASZEDŁ CZAS.

 

- słuchanie z uwagą wiersza,

- przeliczanie elementów, dodawanie i odejmowanie na palcach,

- śpiewanie piosenki,

- omówienie zasad bezpiecznego zachowania się nad wodą,

- rozwijanie sprawności całego ciała oraz rąk,

- uczestniczenie w zabawach muzyczno- ruchowych.

 

  1. Zabawa matematyczna: Lodowe kulki.

Rodzic wycina dziecku wafelki z papieru kolorowego. Na wafelkach rysujemy od 1 do 5 śniegowych gwiazdek. Dziecko liczy, ile jest gwiazdek, wybiera nakrętki i układa z nich tyle kulek lodowych, ile jest gwiazdek na wafelku. Dziecko określa kolory lodowych kulek.

  1. Ćwiczenie logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Język przyjechał na wakacje nad morze. Bardzo się zdziwił, gdyż po raz pierwszy w życiu je zobaczył (dziecko wysuwa wargi do przodu: oooo). Nie spodziewał się, że jest takie duże (dziecko wysuwa język do góry, w stronę nosa, a potem do dołu, w stronę brody) i takie szerokie (dziecko przesuwa język od jednego do drugiego kącika ust). Wskoczył do wody i przeskakiwał przez fale (dziecko przesuwa język od górnych do dolnych zębów). Zobaczył wśród nich pływające rybki (dzieci wysuwają wargi mocno do przodu). Potem rozłożył sobie kocyk (dziecko wędruje językiem po podniebieniu od górnych zębów w stronę gardła) i leżał nieruchomo (dziecko kładzie język na dole jamy ustnej, czubek i boki języka dotykają dolnych zębów). Później poszedł grać w siatkówkę plażową (dziecko odbija czubek języka w różnych miejscach od podniebienia).

 

  1. Słuchanie wiersza A. Widzowskiej ,,Wakacje’’.

 

Kiedy nam buzie ogrzewa lato,

Czas na przygody z mamą i tatą.

Czekają góry, pachnące łąki,

Morze i plaża, konie, biedronki!

Gdy my będziemy się pluskać w rzekach,

Przedszkole na nas grzecznie poczeka,

Odpoczną w ciszy lalki, zabawki,

Dwie karuzele, miś i huśtawki.

Chętnie wrócimy do naszej pani

Z wakacyjnymi opowieściami

O sarnach w lesie, o rybkach w morzu

I ptasich gniazdkach ukrytych w zbożu.

Będziemy liczyć białe muszelki,

Poznamy nowe, ważne literki,

A ten, kto butów sam nie sznuruje,

W mig się nauczy! Ja już sznuruję!

 

Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza:

- Co robili Olek i Ada z rodzicami w górach?

- Co robili Olek i Ada z rodzicami nad morzem?

- Dokąd możemy pojechać na wakacje?

- Co się będzie działo w przedszkolu, kiedy my wyjedziemy na wakacje?

- Czego możemy się nauczyć w czasie wakacji?

 

  1. Rozwiązanie zagadki B. Szelągowskiej Lody.

Śmietankowe, owocowe…

Doskonałe dla ochłody.

Kiedy upał jest na dworze,

Każdy lubi lizać … (lody)

 

  1. Ćwiczenie małej motoryki- W lodziarni.

Dziecko rzuca kostką, liczy, ile oczek wskazała. Wkłada do kubeczka, za pomocą pęsety lub szczypiec, tyle kulek z wacików kosmetycznych, ile oczek wskazała kostka. Jeśli wskaże sześć, dzieci rzucają jeszcze raz kostką (bez przeliczania).

 

  1. Osłuchanie z piosenką: Wakacyjna przygoda.

https://www.youtube.com/watch?v=1v8Y7UHBxdY

 

  1. Ćwiczenie ortofoniczne: Jedzie pociąg…

Rodzic opowiada o znaczeniu poszczególnych zwierząt (ślimak- wolno, gepard- szybko, mysz- cicho, lew- głośno) w stosunku do sposobu naśladowania odgłosów jazdy pociągiem przez dziecko (ciuch, chiuch). Następnie rodzic mówi, w jakich kombinacjach mają występować: np. ślimak + myszka- dziecko mówi ciuch, ciuch wolno i cicho.

 

  1. Zabawa ruchowa: poruszam się jak…

Dziecko maszeruje swobodnie po pokoju. Rodzic wymienia wybrane zwierzę, zadaniem dziecka jest poruszanie się jak  określone przez rodzica zwierzę.

 

  1. Zabawa grafomotoryczna: fale morskie.

Dziecko rysuje palcami na tacce z kaszą fale morskie- linie faliste i spiralne.

 

  1. Ćwiczenie oddechowe: Która żaglówka płynie szybciej?

Dziecko zgniata kartki, tworząc kulki. Następnie razem  z rodzicem ustawiają parami żaglówki na krawędzi stolika i mocno dmuchają. Wygrywa osoba, której żaglówka dopłynie najszybciej.

 

  1. Rozmowa na temat zasad bezpiecznego przebywania nad wodą:

https://www.youtube.com/watch?v=Ui-ndYWcThA

- Czego nie wolno robić nad wodą?

- Jak można spędzać czas nad wodą?

 

  1. Ćwiczenie grafomotoryczne: Tory pociągu.

Rodzic rysuje szyny, a dzieci kreślą między nimi linie pionowe, czyli pokłady, jednocześnie wymawiając sylaby: cza, czo, cze, czu, czy.

 

  1. Zabawa językowa: Co pływa/ co lata?

Rodzic pokazuje dziecku kolejne zabawki (samolot, samochód, pociąg). Zadaniem dziecka jest dopowiedzenie co robi dany pojazd (np. pociąg- jedzie). Rodzic dopytuje dziecko, co jeszcze jeździ, pływa, lata?

 

  1. Zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem książek.

Zachęćmy dzieci aby wyszukały w książkach dostępnych w domu ilustracji pociągów.

 

  1. Rozmowa na temat zasad bezpiecznego przebywania nad wodą.

https://www.youtube.com/watch?v=Ui-ndYWcThA

Można przypomnieć numery alarmowe.

Numery alarmowe – rodzic pyta dziecko, co należy zrobić w sytuacjach awaryjnych. Pyta o numery alarmowe. Dziecko podaje odpowiedni numer telefonu karetki pogotowia, policji i straży pożarnej. Przypomnienie o numerze alarmowym 112

https://www.youtube.com/watch?v=kzMubL2dHAk

https://www.youtube.com/watch?v=R3Qp8KfJSHw

...........................................................................................................................................................................................................................................................

REALIZACJA TEMATU DOTYCZY DZIECI 2,3,4 LETNICH        

TERMIN: 08.06-12.06.2020r.

OPRACOWANIE: WIOLETTA C., EWA W.

TEMAT: WAKACYJNE PODRÓŻE.

Wymagania programowe:

 

Witamy serdecznie. Drodzy Rodzice w tym tygodniu rozpoczynamy tematykę związaną z wakacjami, podróżowaniem, korzystaniem z różnego rodzaju środków transportu. Zwróćcie Państwo szczególna uwagę na omówienie zasad właściwego i bezpiecznego zachowania się w środkach transportu, przestrzeganie ustalonych zasad korzystania ze sprzętu rekreacyjnego i sportowego.

W życiu codziennym utrwalajcie, rozwijajcie i kształtujcie Państwo czynności w samoobsłudze dziecka np. samodzielne ubieranie i rozbieranie się, zabiegi higieniczne w łazience (prawidłowe mycie rąk, szczotkowanie zębów), samodzielne spożywanie posiłków, porządkowanie zabawek, pomoc w drobnych  pracach domowych.

Rodzic recytuje zagadkę i prosi dziecko o podanie rozwiązania.

Morze, góry lub jeziora.
Pociąg wjeżdza już na stację.

Lato wreszcie się zaczęło.
Czas rozpocząć więc
... (wakacje)

– Bartek chwalił się, że na wakacje pojedzie do Grecji – opowiadał przy obiedzie Olek. – Mówił, że będzie się uczył nurkować i dostanie od taty cały potrzebny sprzęt.
– Zobaczycie, że będziecie się u nas bawić równie dobrze jak on – chrząknął dziadzio. – Już moja w tym głowa. Postanowiliśmy z babcią, że kupimy wielki dmuchany basen i ustawimy go w ogrodzie.

– Hurra! – zawołała Ada. – A będę w nim mogła puszczać moje kaczuszki?
– Jasne – roześmiała się babcia – i kaczuszki, i łódeczki, i co tam sobie wymyślisz.
– Szkoda, że w ogrodzie nie ma piaskownicy, bo byśmy mieli własną plażę – rozmarzył się Olek.
– To akurat nie problem – włączył się do rozmowy tato. – Cztery deski się znajdą, a sąsiad dziadków, pan Antoni, handluje materiałami budowlanymi, więc na pewno chętnie przywiezie parę worków piasku.
– I będzie plaża! – zawołała Ada.
– I huśtawka – dodał dziadzio. – Znalazłem ją na strychu.
– Tę samą, na której ja się huśtałem? – ożywił się tato.
– Tylko nie próbuj tego robić, bo moja biedna grusza nie wytrzyma takiego ciężaru – przestraszył się dziadzio.
– Oj tam, oj tam... – mruknął tato. – To mocne drzewo, nawet nie wiesz, ile wytrzymało...
– I Bartek mówił jeszcze, że będzie zwiedzał jakieś strasznie stare budowle – przypomniał sobie Olek.
– Stare budowle, powiadasz – dziadek uśmiechnął się tajemniczo.
– Ciekaw jestem, czy on widział kiedyś studnię z prawdziwym żurawiem.
– Takim żywym żurawiem? – zdziwiła się Ada.
– Tak nazywało się urządzenie, którym bardzo dawno temu wyciągano wodę ze studni – wyjaśniła wnuczce babcia.
– Tam, gdzie wybierzemy się na wycieczkę, można zobaczyć prawdziwe chaty kryte strzechą, poletka lnu, stary wiatrak i drabiniasty wóz – taki, jakim jeździł jeszcze mój dziadek.
– W sąsiedniej wsi powstał skansen – wyjaśniła mamie babcia. – I naprawdę jest w nim co zobaczyć.
– Chciałbym, żeby te wakacje już się zaczęły – westchnął Olek. – I nic nie szkodzi, że nie pojadę do Grecji – dodał po chwili.

Dziecko rysuje góry według instrukcji Rodzica, zaczynając od dołu kartki (np. lekko w górę, lekko               w dół itp.).

Rodzic dzieli słowa rytmicznie (na sylaby), np. ka-pe-lusz, chus-tecz-ka, czap-ka, a zadaniem dziecka jest powiedzieć całe słowa.

Mała walizka, przedmioty, które kojarzą się z wakacjami, np.: okulary przeciwsłoneczne, czapka                    z daszkiem, sandały, opaska do zasłonięcia oczu.
Rodzic daje do ręki dziecku z zasłoniętymi oczami dowolny przedmiot. Zadaniem dziecka jest określenie, co to jest i do czego służy. Po odsłonięciu oczu następuje weryfikacja udzielonych odpowiedzi.

https://www.youtube.com/watch?v=BauTov9xmZY

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.

 ustalenie strony: lewej, prawej u siebie, założenie frotki na lewą rękę; następnie dziecko kładzie dłonie na łapach u misia, aby ustalić prawą i lewą. Potem następuje seria zadań z układaniem ołówka            z różnych stron misia: połóż ołówek przed misiem, za misiem, po jego prawej stronie, po jego lewej stronią pod misiem itp.

        Pięć dwukolorowych kół z papieru, podzielonych na pół, w różnych zestawieniach kolorystycznych. Rodzic rozkłada jeden rząd kół, a dziecko szuka ich odpowiedników kolorystycznych i dopasowuje je do siebie.

Indianie wyruszają ze swojej wioski na polowanie. Żegnają się ze swoimi dziećmi (cmokając całujemy palce prawej ręki) i żonami (cmokając całujemy palce lewej ręki).Wsiadają na swoje konie              i jadą (naśladujemy językiem tętent koński, zmieniając brzmienie przez inny układ warg) przez most (usta jak do ,,u’’ i kląskanie) , a potem przez prerię (usta jak do ,,i’   i kląskanie).

Konie zmęczyły się (parskanie) i dają znak, że chcą pić: ihaha, ihaha, ihaha. Indianie zatrzymują swoje konie: prrr… prrr … prrr…

Konie piją ( ruchy języka z dołu do góry, naśladujące picie zwierzęcia).

Nagle Indianie ujrzeli zwierzynę i strzelili z łuku. Zbliżała się noc, więc musieli rozpalić ognisko. Nie mieli zapałek. Zaczęli od małej iskierki i musieli mocno dmuchać, żeby ognisko się rozpaliło (dmuchanie w złączone ręce).

Upiekli na ogniu zwierzynę i zrobili sobie ucztę (mlaskanie i oblizywanie szeroko otwartych ust).

Po pewnym czasie zachciało im się spać (ziewanie) i zasnęli (chrapanie).

Rano Indianie zwołali rozbiegane konie: a-e-o, y-u-i ( przeciągamy samogłoski).

Wsiedli na nie i pojechali przez prerię ( usta jak do ,,i’’, kląskanie ), a potem przez most ( usta jak do ,,u’’ i kląskanie ).

Wrócili do wioski i witają się ze swoimi dziećmi ( cmokając całujemy palce prawej ręki) i żonami (cmokając całujemy palce lewej ręki ).

 

                                                                                               Pozdrawiamy serdecznie

............................................................................................................................................................................................................................................................

REALIZACJA TEMATU DOTYCZY DZIECI 3 I 4 LETNICH

TERMIN: 01.06-05.06.2020r.

OPRACOWANIE: J. NASIŁOWSKA, A. REETZ, A. STANKIEWICZ

TEMAT: NIBY TACY SAMI, A JEDNAK INNI.

 

W tym tygodniu będziemy rozmawiać o tolerancji. Jest to ważna cecha i posiadanie jej jest cennym skarbem. Nie jest łatwo wytłumaczyć dzieciom, szczególnie 3,4 latkom, co to jest „tolerancja”, dlatego gdy nasze dziecko zapyta nas „co to jest tolerancja?”, najłatwiej jest odpowiedzieć, że to traktowanie innych tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani, bez względu na dzielące nas różnice. Łatwiej będzie opisywać różnice międzyludzkie, na przykład w oparciu o różnice w wyglądzie zewnętrznym poszczególnych osób – we wzroście, kształcie nosa lub kolorze oczu. Chodzi o to, aby wyjaśnić, na czym polega akceptacja inności i szanowanie różnic między ludźmi. To także zaszczepienie w dziecku empatii i umiejętności patrzenia na świat z perspektywy drugiej osoby. Jeśli słuchamy uważnie naszego dziecka, respektujemy jego potrzeby, uczucia i zainteresowania – dajemy mu świetny przykład takiej postawy.

  1. Z Okazji MIĘDZYNARODOWEGO DNIA DZIECKA dedykujemy piosenkę:

https://www.youtube.com/watch?v=gCoFVxMit4o

  1. Wysłuchanie opowiadania A. Widzowskiej Inny.

Do grupy Ady dołączył nowy przedszkolak. Pani przedstawiła go dzieciom i powiedziała, że ma na imię Anuj. Nikt nie chciał się z nim bawić, bo wyglądał inaczej niż wszyscy: miał ciemną skórę i czarne oczy, tak czarne jak nocne niebo. Chłopiec siedział w kąciku i rysował coś na kartce.

– To piesek? – zapytała Ada, przyglądając się rysunkowi.

– Tak, mój dog – odpowiedział chłopiec i dorysował żółte słońce.

Ada znała to angielskie słowo i wiedziała, że dog to znaczy pies. Zawsze marzyła o jakimś zwierzątku, ale niestety, była uczulona na sierść i po spotkaniu z psem lub kotem od razu zaczynała kichać.

– Nie baw się z nim – szepnęła jej na ucho Kasia. – On jest z innego kraju.

– Jest miły – powiedziała Ada. – I ładnie rysuje.

Od tej pory Ada i Anuj często bawili się razem: układali wieże z klocków, budowali zoo i ustawiali w nim plastikowe zwierzątka, kręcili się na tej samej karuzeli. Chłopiec znał dużo dziwnych słów, których Ada nie rozumiała, ale z radością uczyła go wymowy polskich słów.

– To jest huśtawka, potrafisz powiedzieć?

– Fuś… fuś… fuśtajka – próbował wymówić Anuj.

Ada również nauczyła się nowych słów po angielsku i dowiedziała się, że Anuj urodził się w Indiach, a jego imię znaczy „młodszy brat”.

– Ja mam starszego brata Olka, ale jak chcesz, to możesz być moim młodszym braciszkiem – zapropo­nowała.

Zbliżały się Dzień Babci i Dzień Dziadka, więc dzieci przygotowywały przedstawienie. Kilkoro z nich nie chciało występować razem z nowym kolegą.

– Ja nie będę z nim tańczyć – naburmuszyła się Ola.

– Moja mama powiedziała, że on jest z dzikiego kraju – stwierdził Jaś.

– A mój tata mówi, że oni jedzą palcami.

– Nieprawda! Anuj był u nas w domu z mamą i tatą. I wcale nie jedli palcami! – odezwała się Ada.

Słysząc to, pani poprosiła, żeby dzieci usiadły w kółeczku na dywanie, i opowiedziała im bajkę o króliczku Trusiu. Truś był czarny, chociaż wszystkie króliki w stadzie były białe. Okazało się jednak, że czarny królik był najodważniejszy ze wszystkich i to właśnie on uratował Białe Uszate Królestwo.

– Nie wolno się z nikogo śmiać i mówić, że jest inny lub gorszy. Na świecie żyje wielu ludzi, którzy różnią się kolorem skóry, mową i zwyczajami. Ważne, żebyśmy się od siebie uczyli i pomagali sobie wzajemnie.

Ada podeszła do Anuja i wzięła go za rękę.

– On jest moim młodszym bratem – powiedziała. – I razem zagramy babcię i dziadka w naszym teatrzyku!

Okazało się, że Anuj ma śliczny głos i potrafi śpiewać jak skowronek. W dodatku nauczył się na pamięć trudnego wiersza po polsku i ani razu się nie pomylił. Największe wrażenie jednak zrobili na wszystkich babcia i dziadek Anuja. Byli ubrani kolorowo jak motyle i poczęstowali dzieci indyjskimi ciasteczkami. Gdyby wszyscy na świecie byli tacy sami, nie działoby się nic ciekawego.

Rodzic może zadać dziecku pytania:

– Kim był nowy przedszkolak w grupie Ady?

– Jak dzieci zareagowały na nowego kolegę?

– Jak mógł się czuć Anuj, gdy dzieci nie chciały się z nim bawić?

– Jaką bajkę opowiedziała pani dzieciom?

– Czy wszyscy muszą być tacy sami?

  1. Filmik edukacyjny Urodziny Maćka, czyli krótka historia o tolerancji

 https://www.youtube.com/watch?v=DL1Au8gOs9M

  1. Zabawa przy piosence „Piłka”

https://www.youtube.com/watch?v=KBO-K2p0wnM

  1. Kolorowy świat dzieci

przez różnokolorowe okulary, folie.

https://www.youtube.com/watch?v=YKEAnvc6kFE

  1. Zabawa matematyczna Gdzie jest ta zabawka?

- Dorosły wybiera zabawki i rozmieszcza je w pokoju, zadaniem dziecka jest określenie, gdzie znajduje się dana zabawka używając zwrotów : na, obok, za, przed, pod.

- Pobawcie się kostką do gry - policzcie kto wyrzucił większą liczbę kropek.

- Pobawcie się w zabawę sprawnościową „Pokonaj slalom”- dorosły przygotowuje slalom z zabawek, zadaniem dziecka jest jego pokonanie.

  1. Praca plastyczno-techniczna Moja wymarzona zabawka.

Zachęcamy do wykonania zabawki z dowolnych materiałów. Podsyłamy kilka propozycji J

https://www.youtube.com/watch?v=AStAgINKgXE

  1. Ćwiczenia wzmacniające poczucie własnej wartości – Lustro.

Stajemy z dzieckiem przed lustrem, tak aby była widoczna cała sylwetka dziecka. Prosimy, aby dziecko przyjrzało się sobie i powiedziało, co u siebie lubi, np. swoje włosy, oczy, ręce, to, że szybko biega, pięknie rysuje, pomaga innym, dzieli się zabawkami itd. Pomagamy uzupełniać wypo­wiedź dziecka, wskazując tylko pozytywne cechy. Na koniec wypowiedzi dziecka mówimy razem: Jesteś wspaniały i dziecko powtarza samodzielnie: Jestem wspaniały/a.

  1. Ćwiczenia pamięci Co zginęło ze środka koła?

Wspólnie wybieramy kilka zabawek i układamy je na środku dywanu. Dziecko odwraca się tyłem, a rodzic zabiera jedną zabawkę i chowa za plecami. Zadaniem dziecka jest odgadnąć jakiej zabawki brakuje.

  1. Gimnastyka dla smyka:

https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo - świetna lekcja domowej gimnastyki

  1. Na zakończenie proponujemy bajkę terapeutyczną na dobranoc.

W pewnym lesie stało piękne przedszkole, do któ­rego chodziły wszystkie zwierzątka: mały lisek, zajączki, sarenka, jelonek, kreciki, myszki. Najmniejszym przedszkolakiem był pajączek, Jaś.

Wszystkie zwierzątka chętnie chodziły do przedszko­la, bawiły się, rysowały, spacerowały parami po lesie. Nikt nie chciał jednak podać łapki Jasiowi. Zwierzątka bały się go, bo miał osiem łapek, kosmate ciałko i był bardzo ma­lutki. Jasio był nieszczęśliwy. W szatni codziennie prosił mamę, aby mógł zostać w domu, bo tu nikt go nie lubił. Mama nie rozumiała swego synka, stale powtarzała:

– Ja muszę iść do pracy, a ty możesz w przedszkolu zna­leźć sobie przyjaciół.

Ale jak, myślał Jasiu, przecież nikt nie chce się ze mną bawić!

Kolejnego dnia znów Jasiu siedział z boku i obser­wował kolegów, którzy tak wesoło się bawili. Czasem coś rysował, czasem cichutko płakał i tak mijały dni w przedszkolu. Nikogo nie interesowało to, że Jaś był zawsze sam.

Nadeszła wiosna. Przedszkolaki dużo czasu spędzały na polanie. Bawiły się w berka, robiły bukiety z wiosen­nych kwiatów. Tylko mały Jasio, nieszczęśliwy i smutny, siedział sam na pniu drzewa.

Nagle na polanie pojawiła się ogromna, złośliwa Osa. Zapanował niepokój, wszystkie zwierzątka ogarnął strach. Jedne piszczały „Ojej, ona nas pogryzie”, inne pła­kały, niektóre próbowały się ukryć. Zmartwiona i rów­nież przestraszona pani zwołała rozkrzyczaną gromadkę i szybko wrócili do przedszkola.

Nagle zauważono, że nie ma Jasia. Nikt nie pomyślał o nim, nawet pani.

– I co teraz będzie? – pytały zwierzątka. Kto pójdzie po Jasia?

Wszyscy się bali i każdy myślał, że biedny Jaś został ukąszony, albo pożarty przez okropną, ogromną Osę! Pani nie mogła pójść po Jasia i zostawić dzieci, otworzy­ła więc okno myśląc, że malec jest w pobliżu. Wszyscy ci­chutko skupili się koło niej i cóż zobaczyli?

Mały Jasio kończył tkać ogromną pajęczynę. Musiał przy tym uważać, bo Osa starała się go złapać. Jasiu myślał: „szybko, jeszcze trochę pracy i uratuję moich przyjaciół, już nic im nie będzie zagrażać”.

Dzieci widziały jego starania i zaczęły wołać: „Jasiu, Ja­siu!”. I właśnie w tym momencie do pajęczej sieci wpadła Osa. Jasio skończył tkać swoją sieć. Patrząc, jak Osa nie może się z niej uwolnić, Jasiu powiedział, że jeżeli jeszcze raz będzie straszyć zwierzątka, to zostawi ją uwięzioną na zawsze. Przerażona Osa obiecała, że już nigdy nie będzie straszyć dzieci. Jasiu rozplątał swoją pajęczą sieć i uwol­niona Osa jak najszybciej odfrunęła.

Po chwili Jaś usłyszał oklaski przedszkolaków i ich okrzyki radości. Wszystkie dzieciaki gratulowały mu od­wagi. Każdy chciał uścisnąć kudłatą łapkę pajączka. Od tej chwili Jasiu miał wielu przyjaciół. Nie przesiadywał już samotnie na dywanie, ale wesoło bawił się z przedszkola­kami.

Tym razem mama dziwiła się, gdy pajączek nie chciał wracać do domu:

– Jasiu , dlaczego nie chcesz iść do domu? – pytała.

– Bo ja mam tu przyjaciół – z dumą odpowiadał pają­czek.

Tak to wszystkie zwierzątka zrozumiały, że brzydki pa­jączek, z kudłatymi ośmioma łapkami, może pomóc in­nym w niebezpieczeństwie i okazać się prawdziwym przyjacielem.

.........................................................................................................................................................................................................................................................

DZIECI 2, 3, 4 LETNIE

OPRACOWANIE: WIOLETTA C., MAGDALENA O., EWA W.       

TERMIN: 25.05-29.05.2020r.

TEMAT: ŚWIĘTO RODZICÓW.

Wymagania programowe:

 

 

Witamy serdecznie. Przed nami ostatni tydzień maja a wraz z nim Dzień Mamy, w przedszkolu obchodzony jako „Święto Rodziny”. Świętują więc i Mama i Tata. Zapraszamy do zabaw, piosenek, wierszyków związanych z rodziną.

W życiu codziennym utrwalajcie, rozwijajcie i kształtujcie Państwo czynności w samoobsłudze dziecka np. samodzielne ubieranie i rozbieranie się, zabiegi higieniczne w łazience (prawidłowe mycie rąk, szczotkowanie zębów), samodzielne spożywanie posiłków, porządkowanie zabawek, pomoc w drobnych  pracach domowych.

              https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE

Razem mieszkamy: ja, mama, tata.

Mam młodszą siostrę, starszego brata...

Każdy pamięta o urodzinach,

bo taka właśnie jest ma... (rodzina)

Odświętnie ubrani rodzice siedzieli cichutko na widowni, czekając na przedstawienie. Tymczasem za kulisami (czyli za szafą) trwały gorączkowe przygotowania do występu. – Proszę pani – alarmował słoń – odpadła mi trąba!
– Przywiąże mi pani ogonek? – przymilała się małpka.

– Oko mi się odkleja! – denerwowała się żabka.
Gdy wszyscy wreszcie byli gotowi, odezwał się gong (czyli uderzenie w patelnię) i na scenę wyskoczyła mama kangurzyca (czyli Magda w brązowym dresie z doszytą na brzuchu wielką kieszenią).
– Mama kangurzyca każdego zachwyca – recytował Bartek, wskazując na Magdę. – Ma na brzuchu kieszeń, w niej kangurka niesie – i Magda – hop – wyciągnęła z kieszeni małe, pluszowe kangurzątko. Zaraz za kangurzycą na scenie pojawiły się dwa słonie – duży (Oskar) i mały (Ada).
– A mój tatuś ukochany z drzewa zrywa mi banany – chwaliła się Ada, wachlując się wielkimi szarymi uszami z tekturowych talerzyków.
– Jedz córeczko moja miła, żebyś szybko mi przytyła – mówił Oskar, dyskretnie przytrzymując trąbę z rury do odkurzacza.
Po słoniach występowały, małpki, żabki, kotki i niedźwiadki.
Wszyscy czworonożni rodzice czule przemawiali do swych dzieci, a one chwaliły się swoimi rodzicami. Na koniec Olek, wystrojony w białą koszulę i granatową muchę, wyrecytował: Czy dziecko jest tycie, czy też waży tonę, czy ma długie uszy, czy krótki ogonek, czy ma futro gładkie, w prążki czy też w łaty, ma cie plutki kącik w sercu swego taty. Czy fruwa, czy pływa, czy też pełzać musi, to jest najpiękniejsze dla swojej mamusi. Więc dzisiaj wszyściutkie na świecie dzieciaki ślą swoim rodzicom słodziutkie buziaki.
W tym momencie wszyscy razem wyskakiwali na scenę, żeby posłać całuska, ukłonić się, a następnie paść w objęcia widowni.

Kolejnym punktem programu był słodki poczęstunek, po którym rozpoczął się konkurs tańca z rodzicami. Wygrała Dominika ze swym tatą, bo rzeczywiście byli najbardziej zgraną i zwariowaną parą.
– Musimy poćwiczyć – przekonywał mamę Olek w drodze do domu. Za rok to my wygramy, a jak nie my, to na pewno Ada z tatą.

– Jaką niespodziankę moglibyśmy przygotować na Święto Rodziny? – Kto wchodzi w skład    twojej rodziny?
– Co lubisz robić z mamą?
– Co lubisz robić z tatą?

 składając ją na coraz mniejszy kawałek)

https://youtu.be/FpvIOpciq2Y  lub według własnego pomysłuJ

  Piękny uśmiech, dobre serce;

  wszystko umie zrobić sama.

Kocha mnie najbardziej w świecie.

To jest właśnie moja mama!

Ta, to, ti, ta, ti, tom!

Kocham Ciebie i nasz dom.

Zawsze chętnie mi pomagasz,

kiedy jesteś obok, tato.

Z Tobą czuję się bezpiecznie.

Kocham Ciebie właśnie za to!

Ta, to, ti, ta, ti, tom!

Kocham ciebie i nasz dom.

Dom to miejsce wyjątkowe.

Może być na końcu świata!

Najważniejsza jest rodzina,

czyli mama, ja i tata!

Ta, to, ti, ta, ti, tom!

Kocham mamę, tatę, dom.

   Rodzic bawi się razem z dzieckiem

Zakwitły maki w ogrodzie. Mamie je podaruję.

A siostra zrobi laurkę – sama ją namaluje.

Ja tacie umyję samochód i zrobię to razem z bratem.

Sam raczej bym nie dał rady obydwaj kochamy tatę!

Każdy zna takie słowo, ważne dla córki, dla syna.

Oznacza miłość, wspólnotę… Jakie to słowo? RODZINA!

Rozmowa na podstawie wiersza. Kończenie zdań – wypowiedzi dzieci na temat rodziny- (Rodzic rozpoczyna zdanie a dziecko kończy)

  

                Dziecko:

Jest piękna pogoda, idziemy całą rodziną do   parku.

           maszeruje w miejscu,

Na ścieżce błyszczy kałuża, po wiosennym deszczu,

     przeskakuje z nogi na nogę,

przy alei stoi parkowa ławeczka.

     wykonuje przysiad,

Idąc dalej, spotykamy skaczącą po drzewach wiewiórkę.

    podskakuje tak jak wiewiórka,

Przysiadamy na kolejnej ławce

    wykonuje przysiad,

i nie możemy się zdecydować, czy odpocząć, czy iść dalej.

    wykonuje kolejne przysiady,

Idziemy jednak dalej.

     maszeruje w miejscu,

Wśród gałęzi drzew śpiewa ptak.

   rozgląda się z ręką przy czole,

Wracamy do domu i odpoczywamy.

  dziecko siada lub kładzie się
  na dywanie.

 

                                                                                                Pozdrawiamy serdecznie 

.................................................................................................................................................................................................................................................................

Zamierzenia wychowawczo- dydaktyczne: tworzenie warunków umożliwiających dzieciom swobodny rozwój, zabawę i odpoczynek w poczuciu bezpieczeństwa.

 

GRUPA: 3 -4 latki

TERMIN: 18.05-22.05.2020r.

OPRACOWANIE: HANNA SZ., BARBARA W.

TEMAT: ŁĄKA W MAJU.

 

Realizacja tematu dotyczy dzieci 3-4 letnich, zarówno tych z budynku przy ul. Łęgi 17 jak i przy ul. Mastalerza 6.

 

Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej Łąka.

Był piękny majowy dzień i przedszkolaki wybrały się na spacer. Chłopcy bardzo chcieli iść na boisko, żeby popatrzeć, jak trenują piłkarze, ale pani powiedziała, że na łące dzieje się o wiele więcej ciekawych rzeczy.

Przecież łąka to tylko trawa, nic więcej tam nie ma – zmartwił się Tomek.

Na pewno są ptaki. Dziadek mi o nich opowiadał – odezwał się Olek. Może nawet będzie jakieś gniazdko.

A w gniazdku jajeczka – dodała Ada.

Postaramy się policzyć na palcach wszystkich mieszkańców łąki. Dobrze? – zaproponowała pani.

Dzieci chętnie się zgodziły i zaczęła się wspaniała zabawa.

Konik polny! – zauważyła Kasia.

Ale wysoko skacze!

A ja widzę biedronki – Małgosia położyła jedną z nich na rączce, a dzieci podeszły bliżej.

Jaki kolor ma biedronka? – spytała pani.

Czerwony.

I ma czarne kropeczki.

A ja widziałem kopter! – krzyknął mały Jaś.

Co to jest kopter? zdziwił się Olek.

Może chodzi o helikopter? – zapytała z uśmiechem pani. Chyba wiem, co widziałeś. To z pewnością była ważka. Ważki mają dużą głowę, podłużny tułów i skrzydełka podobne do śmigła.

O! Lecą następne! – zawołał Piotruś.

Proszę pani, a tu są dziury!

Wszyscy podeszli bliżej, żeby je zobaczyć. W ziemi znajdowały się głębokie tunele.

Ciekawe, kto w nich mieszka. Jak myślicie?

Pająk – powiedziała Zosia.

A ja myślę, że smok.

Pani wyjaśniła przedszkolakom, że w takich norkach mieszkają myszki nornice i poprosiła dzieci, żeby nie wkładały tam patyków ani nie wrzucały kamieni.

To jest domek myszki, więc nie wolno zakłócać jej spokoju – powiedziała.

Dzieci zauważyły też kilka kopców kreta, większych niż babki z piasku. Cała łąka tętniła życiem, aż zabra­kło paluszków do liczenia pszczółek, trzmieli, kosmatych bąków, skowronków i motyli. Dzieci zrozumiały, że w maju cała przyroda rozkwita, a na łąkach rosną stokrotki, chabry, maki i wiele innych pachnących kwiatków.

Rodzic zadaje dziecku pytania:

Dokąd dzieci wybrały się na spacer?

Wymień zwierzęta, które dzieci widziały na łące?

Jakie zwierzątka kopią kopce na łące?
Gdzie mieszkają myszy polne?

 

Zabawy muzyczne przy piosenkach:

Motyle  https://www.youtube.com/watch?v=A3JEJqsP5P4

Była sobie żabka mała  https://www.youtube.com/watch?v=u0sql4bx4PI

  

Wspólna praca plastyczna Tęcza nad łąką.

Duży arkusz papieru, farby, talerzyki i widelce jednorazowe, okładki z bloku technicznego.

Dziecko ma za zadanie nama­lować łąkę bez używania pędzli. Wykonuje trawę, mocząc krawędź z bloku technicznego w zielonej farbie i odbijając ją na dużym arkuszu papieru. Maluje kwiaty, odbijając główkę widelca umoczonego w farbie, i domalowuje palcem łodygę i liście. Również palcami maluje siedmiokolorową tęczę. Na koniec maluje motyle fruwające nad łąką, odbijając obie dło­nie umoczone w farbie tego samego koloru. Domalowuje palcami słońce i odbija dłonie umoczone w białej farbie jako chmury. Rodzic pomaga dziecku i mówi co i jak malować.

 

Zabawa matematyczna  Maki, kaczeńce, niezapominajki.

Liczmany – czerwone, żółte i niebieskie kwiatki wycięte z papieru kolorowego, obręcze w tych kolo­rach.

Rodzic rozsypuje kolorowe kwiaty na dywanie – łące. Dziecko postępuje zgodnie z poleceniami rodzica:

segreguje kwiaty ze względu na kolor, wkłada do właściwych obręczy,

układa rytm z kwiatów rozpoczęty przez  rodzica: czerwony, żółty, niebieski, czerwony, żółty... , układa dowolne rytmy.

 

Zabawa orientacyjno-porządkowa Pszczoły do ula.

Dziecko – pszczoła biega swobodnie, a na hasło Pszczoły do ula, dziecko wskakuje do koła– wolnego ula.

Rozwiązywanie zagadek.

Obrazki: bociana, żaby, ślimaka, motyli, maków.

Wskazywanie zwierząt, roślin – rozwiązań zagadek.

Ma długie nogi i dziób czerwony,

wrócił niedawno z dalekiej strony.

Z żabkami raczej niechętnie gada,

taka to jego największa wada! (bocian)

Skaczą zielone po majowej łące,

ogrzewa je ciepłe, wesołe słońce. (żaby)

Wolno sunie, hen przed siebie,

nie poprosi o domek ani mnie, ani ciebie.

Ma go ciągle na sobie,

nie służy tylko ku ozdobie. (ślimak)

Gdy zaświeci słonko

nad majową łąką,

wesoło latają

i kolorowe jak one

kwiaty odwiedzają. (motyle)

Z łąki do bukietów trafiają,

i piękny, czerwony kolor mają. (maki)

 

Ćwiczenia oddechowe  Motyle nad łąką.

Obrazek przedstawiający łąkę, papierowe sylwety motyli i słomki.

Zadanie dziecka polega na przeniesie­niu papierowych sylwet motyli na obrazek łąki za pomocą słomek. Dziecko kładzie słomkę na sylwetach motyli, wciąga powietrze i przenosi sylwety w ten sposób nad łąkę. Powtarzając tę czynność do­tąd, aż wszystkie motyle będą nad łąką.

 

Zabawa z pokazywaniem Lata mucha.

Rodzic recytuje rymowankę, a dziecko głaszcze części ciała wymienione w rymowance:

Lata mucha koło ucha,

lata bąk koło rąk,

lecą ważki koło paszki,

lata pszczoła koło czoła,

lata mucha koło brzucha,

lecą muszki koło nóżki,

biegną mrówki koło główki,

pełznie gąsienniczka koło policzka.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy język, wargi, żuchwę.

 

Bocian i żaba – dziecko naśladuje dziób bociana, ściągając wargi mocno do przodu, otwierają je i zamykając, a następnie rozciąga szeroko wargi jak żaba, która jest zadowolona, że schowała się przed bocianem.

Biedronka ma dużo kropek – dziecko rysuje czubkiem języka kropki na podniebieniu, przy szeroko otwartych ustach, unosząc język do góry.

Kret – tak jak kret wychodzi ze swego podziemnego domku, tak dziecko unosi język do góry, w stronę nosa, a potem znów chowa za górnymi zębami.

Pszczoła – dziecko naśladuje bzyczenie pszczoły: bzzz, bzzz, bzzz.

Motyl – jak motyl porusza skrzydłami, tak dziecko porusza naprzemiennie językiem od jednego do drugiego kącika ust.

Konik polny – tak jak konik polny skacze w górę i w dół, tak dziecko otwiera szeroko usta i językiem skacze za górne zęby i za dolne zęby. W tym ćwiczeniu język nie wychodzi przed zęby.

 

 .....................................................................................................................................................................................................................................................................................

 

Wymagania programowe:

 

MUCHOMORKI

Termin: 11.05.2020r. – 15.05.2020r.

Opracowanie: Ewa W.

Temat: „Moja ojczyzna”

Witam w kolejnym tygodniu zdalnego nauczania. Tematyka związana z naszą ojczyzną, symbolami była już zaakcentowana w tym roku szkolnym. Proponuję zadania, proszę rozkładać na cały tydzień zabaw dziecka według Państwa uznania z dostosowaniem do możliwości i indywidualnego zaangażowania dziecka.

Pamiętajmy, aby dzieci czerpały z tego radość:)

Wisi wysoko. Biało-czerwona. Często z wiatrem musi się zmagać.

To symbol Polski, to nasza... (flaga).

– Oto nasz znak! – wołał Olek. – I nasze barwy! W tym momencie na ścianie pojawił się kolejny obraz przedstawiający polską biało-czerwoną flagę i godło narodowe – białego orła w złotej koronie na czerwonym tle. Przedstawienie obejrzały wszystkie dzieci z przedszkola. Ada też. Po obiedzie grupa Olka robiła chorągiewki. Zadanie polegało na przyklejeniu biało-czerwonej karteczki do cienkiego patyczka. Z początku szło to opornie, ale już przy trzeciej chorągiewce wszyscy nabierali wprawy. – Kto chce, może sobie zabrać do domu kilka chorągiewek i patyczków – zachęcała pani. – Będzie można 2 maja udekorować nimi okno albo balkon... Niech wszyscy widzą, że cieszymy się z tego, że jesteśmy Polakami. Olkowi nie trzeba było dwa razy tego powtarzać. Nie namyślając się zbyt długo, wpakował cały plik chorągiewek i garść patyczków do swojej tekturowej teczki i zabrał do domu. Do wieczora bawił się świetnie z Adą, grał z tatą w piłkę, pomagał mamie robić kisiel. Dopiero następnego dnia przypomniał sobie o chorągiewkach. – Jutro święto flagi! – zawołał przerażony. – A ja zapomniałem o moich chorągiewkach. Pani powiedziała, że trzeba udekorować nimi dom. Sam przecież wybrałem te kolory... Ada poważnie kiwnęła główką. – Był księciem Lechem – poświadczyła zgodnie z prawdą. – I co teraz? – zapytał tato. – Będę je sklejał – oświadczył mężnie książę Lech. Niestety, szybko okazało się, że kleją mu się palce. Mama z tatą popatrzyli na niego i... zabrali się do roboty. Tym razem chorągiewki powstawały w ekspresowym tempie. Zanim zapadł zmrok, okna i balkon były udekorowane, a szczęśliwy książę Lech chrapał w najlepsze. Może śnił mu się kołujący wysoko na niebie orzeł z biało-czerwoną chorągiewką w dziobie? Kto to wie?

https://youtu.be/xQk8p7XY23A

https://www.youtube.com/watch?v=A3JEJqsP5P4

rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.

- „To, co lata po łące” – dziecko biega swobodnie po dywanie. Na sy­gnał Rodzica dziecko przyjmuję pozycję bociana – staje na jednej nodze, druga noga zgięta w kolanie, ramiona rozłożone na boki. Dziecko stoi w tej pozycji 5 sekund, po tym czasie ponownie zaczyna biegać.

– „To, co skacze po łące” – dziecko  naśladuje skoki żab. Na sygnał Rodzica siada w siadzie skrzyżnym i naśladuję rechot żab. Na ko­lejny sygnał ponownie skaczę po sali.

– „Biedronki” – dziecko maszeruję na czworaka po całej sali, udając biedronkę. Na sygnał Rodzica kładzie się na plecach i macha rękoma i nogami.

 

Dziecko segreguje przedmioty ze względu na kolor. Do jednej miski wkłada obrazki                         z czerwonymi przedmiotami, a do drugiej z białymi.

Rozgląda się po pokoju i wskazuje przedmioty w czerwonym kolorze i w białym kolorze.       Podaje przykłady tego co jeszcze jest czerwone i co jeszcze jest białe.

   Rodzic trzyma przygotowaną kostkę do gry. Dziecko porusza się po całym pokoju zgodnie              z rytmem podanym przez rodzica na bębenku. W czasie przerwy w muzyce rodzic pokazuje określoną ściankę kostki i prosi dziecko, aby zrobiło np. tyle samo pajacyków lub przysiadów lub skakało tyle razy, ile kropek wskazuje kostka.

https://www.youtube.com/watch?v=t6WUd5YuWa4      

         Czy  znasz jakieś symbole narodowe?

         Czy wiesz jakiego koloru jest flaga Polski?

         Co znajduje się na godle Polski?

 

Jesteśmy nad Bałtykiem, fale uderzają o brzeg i szumią (dziecko naśladuje odgłosy: szuuuu, szuuuuu). Przed wskoczeniem do wody musimy się rozebrać do stroju kąpielowego (naśladuje rozbieranie się) i wykonać rozgrzewkę. Zróbmy kilka pajacyków i skłonów (wykonuję ćwiczenia). A teraz siuuup (powtarza) do wody. Oj, trochę zimno, brrr (powtarza i pokazuje jak się trzęsą z zimna). Spróbujmy zanurkować - bul, bul, bul (powtarza i naśladuje nurkowanie). Szybko się wycieramy, ubieramy (naśladuje czynności) i wykonujemy dłuuuuugi skok (długi skok obunóż) do Warszawy, gdzie weźmiemy udział w maratonie, to aż 3 okrążenia wokół miasta (biegnie za rodzicem). Chwila odpoczynku na wypicie wody (naśladuje picie) i wykonujemy dłuuugi skok w góry (wykonuję skok obunóż). Wspinamy się na najwyższy szczyt -Rysy, nie jest  to łatwe, ciągle ocieramy pot                  z czoła (naśladuje). Ale już niedługo szczyt. Jesteśmy! Ale piękne widoki! Zasłużyliśmy na odpoczynek (siada i naśladuję oglądanie widoków).

 

BIEDRONKI

TERMIN: 11.05-15.05.2020r.

REALIZACJA: WIOLETTA C., AGNIESZKA R.

TEMAT: GRUDZIĄDZ- MOJE MIASTO.

 

  1. Słuchanie „Bajki o Grudziądzu

 

Spytałam wczoraj moją córeczkę, o czym usłyszeć chce bajeczkę,
ona zaś cicho mnie poprosiła, bym nową bajkę wymyśliła,
by się w niej goście zjawili nowi, w świat przygód z nami wejść gotowi:
”I niech ta bajka, mamo kochana, opowie o czymś dobrze mi znanym .”
I oto niespodziewanie, przy nocnym stoliku,
pojawił się krasnal w zielonym kaftaniku,
bacznie rozejrzał się wokoło i oczkiem mrugnął do nas wesoło:
”O czymś dobrze znanym ma się snuć bajeczka?

To jasne! O Grudziądzu, kochanym, naszym miasteczku.
Jestem starym skrzatem, lat mam tysiąc, może więcej
ale Grudziądz kocham szczerze, mocno, najgoręcej.
Opowiem wam o tym,  jak nocą, staromiejskie kamieniczki,
kołyszą się w rytm księżycowej muzyczki.
Jak skrzypią o historii Ratusza schody stare 

a wtóruje im dzwonnica na kościele farnym.
Czasem księżyc mnie zaprasza na Górę Zamkową, tu gdzie przed wiekami
stał zamek krzyżacki z czterema bramami.
A gdy już mnie bardzo zmęczy taki spacer nocny,
prowadzi mnie promień księżyca radosny,
prosto do Muzeum, gdzie – rzecz bardzo ciekawa,
braci mych i kuzynów była bogata wystawa.
A ileż uśmiechów i ile radości
sprawili zwiedzającym ci niezwykli goście...
Krasnoludki, trolle, skrzaty z różnych stron przybyły
i miastu memu czarodziejskie życzenia złożyły:
By Grudziądz, co zasłynął taką gościnnością,
cieszył się mieszkańców swych wielką miłością,
by w nim zakwitły piękne kwiaty, na skwerów posłaniu,

by bez kwiatka nie chodził żaden Grudziądzanin,   i by te kwiaty jak motyle, co były poczwarką

ozdobiły wszystkie Grudziądza zakamarki.”
Gdy opowieść swą zakończył gość nasz, krasnal mały,

cichy wody szum ogarnął nasz pokoik cały.
Rybka złota, co w baśni trzy życzenia spełniała
teraz opowieść snuć zaczęła mej córeczce małej:
 
„Przyprowadził mnie do was szum Królowej Wisły
rzeki , której nurt szybki jest i bystry.
Wisła szumem swym opowiadała, co w Grudziądzu oglądała
i jak przez wieki miastu pomagała .
Tu, Wisłą kupcy do grodu przybywali
i zbożem spichlerze zapełniali,
a gdy wrogowie miastu zagrażali,
to wrota Bramy Wodnej ludzi ochraniały.
Szumem swym łagodnym Wisła pocieszała Grudziądzankę Jadwigę,
co szwedzkiego żołnierza nieszczęśliwie pokochała.
Potem łzy dziewczyny Wisła przyjęła jak siostra
i aż do wód Bałtyku w swych ramionach niosła.
Dziś, gdy do Grudziądza fale Wisły przybywają ,

innej pary ramiona u stóp Góry Zamkowej je pozdrawiają.
To Ułan i Dziewczyna czule przytuleni,
opowiadają rzece o Grudziądzu, w toń jej zapatrzeni.
Wieczorem, gdy się miasto do snu układa i ziewa
ramieniem swym Wisła je otula i kołysanki śpiewa...”
Zniknęła złota rybka, a córka rzekła: „Mamo,
gdy do przedszkola pójdę z Tobą  jutro rano
opowiem o wszystkim,  co usłyszałam,
o tajemnicach, które poznałam 
i razem z dziećmi przyjmiemy hasło:
”GRUDZIĄDZ TO NASZE KOCHANE MIASTO!”

 

  1. Scenki dramowe w oparciu o piosenkę „Przepraszam, dziękuję” - nauka refrenu piosenki.

https://www.google.com/search?q=piosenka+przepraszam+dzi%C4%99kuj%C4%99&oq=piosenka+Przepr&aqs=chrome.4.0j46j69i57j46j0l3j46.15642j0j8&sourceid=chrome&ie=UTF-8

 

  1. Proponujemy wykonanie eksperymentu z balonami

 https://www.youtube.com/watch?v=OYoC2YSpI9Q

 

  1. Zabawa matematyczna „Marsz pod dyktando – dziecko zamienia się w robota i porusza się tylko na słowa rodzica, wg jego poleceń (np. „Idź do przodu 2 kroki, obróć się w bok, zrób w przód 4 kroki…” itp..). Dobre ćwiczenie na rozróżnianie stron ciała – lewej i prawej

 

  1. Prezentacja „Zabytki Grudziądza

https://grudziadz.pl/artykul/311/10460/zabytki-grudziadza

 

  1. Pokoloruj rysunek.

 

 

  1. Słuchanie piosenki „ To jest nasze miasto

https://www.youtube.com/watch?v=343FwXXF4k4

 

  1. Zapoznanie z herbem Grudziądza- nazwą, omówieniem wyglądu

 

 

 

  1. Ułóż puzzle

 

  1. Zabawa logopedyczna: „Łamańce”- ćwiczenie sprawności językowej.

Dziecko powtarza popularne zdanie: „Król Karol kupił królowej Karolinie kolorowe

korale”. Następnie wprowadzamy utrudnienia i rozszerzenia tego zdania o nowe słowa na literę „k”.

 

  1. Dla chętnych „Pieśń o Grudziądzu

https://www.youtube.com/watch?v=Ey7DzlUudgE

 

KURCZAKI

TERMIN: 11.05-15.05.2020r.

REALIZACJA: HANNA SZ.

TEMAT: MOJA OJCZYZNA.

 

Słuchanie wiersza E. Stadmüller  Kim jesteś?

Rozmowa rodzica z dzieckiem na temat wysłuchanego wiersza.

– Czy wiesz, kim jesteś?

– To oczywiste!

– Co jest Ci bliskie?

– Znaki ojczyste.

  Ojczyste barwy

– biało-czerwone, ojczyste godło

– orzeł w koronie.

Ojczyste w hymnie

Mazurka dźwięki,

no i stolica

– miasto Syrenki.

I jeszcze Wisła,

co sobie płynie

raz po wyżynie,

raz po równinie,

i mija miasta

prześliczne takie.

Już wiesz, kim jesteś?

– Jestem Polakiem.

 

Słuchanie Hymnu Polski- Mazurek Dąbrowskiego.

https://www.youtube.com/watch?v=AJsWz9SlpfA

Praca plastyczna Flaga Polski.
Dziecko rysuje flagę po konturach, następnie maluje czerwoną farbą w odpowiednim miejscu.

 

Zabawa dydaktyczna Białe i czerwone.

Czerwone i białe przedmioty lub obrazki przedmiotów, 2 obręcze.

Dziecko segreguje przedmioty ze względu na kolor. Do jednej obręczy wkłada obrazki z czerwonymi przedmiotami, do drugiej – z białymi. Rozgląda się po pokoju i wskazuje przedmioty w czerwonym kolorze i w białym kolorze.
Podaje przykłady tego, co jeszcze jest czerwone i co jeszcze jest białe.

 

Ćwiczenia oddechowe Powiewająca flaga.

Rodzic przypomina właściwy tor oddechowy. Dziecko wciąga powietrze nosem, wypuszcza ustami, na­śladując wiatr dmuchający na flagę. Wiatr jest raz silny, a raz słaby i delikatny.

 

Zabawa matematyczna Ile kropek ma biedronka?

Duża kartka, mazaki: czerwony i czarny.

Rodzic rysuje czerwonym mazakiem kształt biedronki, a czarnym kropki na jednej połowie. Prosi dziecko, by dorysowało tyle samo kropek po drugiej stronie. Wszyscy razem liczą kropki.

 

 

Zabawa ruchowa ilustrowanie czynności ruchem.

Rodzic mówi jak można spędzać wolny czas, np. jeździć na rowerze, pływać łódką. Dziecko demonstruje ruch, np.: jazda na rowerze – w leżeniu na plecach wykonując rowerek, pływanie łódką – w siadzie skrzyżnym pochylając rytmicznie tułów i wiosłując  rękami, pływanie w jeziorze lub morzu – w leżeniu na brzuchu – zagarnianie wody szerokimi ruchami ramion itp.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy język, wargi, żuchwę.

Demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilka­krotnie.

Kolory flagi – rodzic podaje kolory flagi. Gdy mówi biały – dziecko unosi język do góry, w stronę nosa, gdy mówi czerwony – język opuszcza na dolną wargę.

Chorągiewki – tak jak chorągiewki poruszają się na wietrze, tak dziecko porusza językiem po górnej wardze, od jednego kącika ust do drugiego.

Lech, Czech, Rus jadą na koniach – dziecko naśladuje osobno stukot kopyt koni każdego z bohaterów le­gendy. Przyklejając szeroko ułożony język do podniebienia i odbijając go, jednocześnie ściągając wargi w dziobek i rozciągając szeroko.

Orzeł – dziecko wysuwa język do przodu, unosząc jego czubek do góry, i porusza nim na boki, tak jak orzeł swymi skrzydłami.

Wędrówka po Polsce – przy szeroko otwartej jamie ustnej dziecko wysuwa język do przodu i porusza nim do góry, w dół, w prawą stronę, w lewą stronę.

 

  

PSZCZOŁY

TERMIN: 11.05. – 15.05.2020r.

OPRACOWANIE: BARBARA W., MAGDALENA O.

TEMAT: MOJA MIEJSCOWOŚĆ, MÓJ REGION.

 

  1. Osłuchanie z piosenką: Proszę, dziękuję, przepraszam.

 

  1. Rozmowa z dzieckiem na temat piosenki:

- Jakie magiczne słowa są wymienione w piosence?

- Dlaczego te słowa są magiczne?

- Co to jest dobre wychowanie?

 

  1. Rozmowa z dzieckiem na temat: Najważniejsze miejsca w okolicy.

Zachęcamy do obejrzenia filmiku:

 

  1. Zabawa badawcza: Co jest słodkie, a co słone?

Dziecko wsypuje produkty do szklanek i miesza je łyżeczką. Do jednej szklanki jedną łyżeczkę cukru, a do drugiej soli. Dziecko próbuje powstałych roztworów, określając ich smak.

 

  1. Zabawa ruchowa: Maszerują drogą dzieci.

Dziecko:

Maszerują dzieci drogą,                                 Maszeruje  w miejscu,

Raz, dwa, trzy!                                               Wyklaskuje rytmicznie,

Lewą nogą, prawą nogą,                               Wystawia do boku lewą nogę i prawą nogę

Raz, dwa, trzy!                                               Wyklaskuje rytmicznie,

A nad drogą słonko świeci                             wznosi wysoko obie ręce w górę,

I uśmiecha się do dzieci,                                obraca się wokół własnej osi,

Raz, dwa, trzy!                                               Wyklaskuje rytmicznie.

 

  1. Zachęcamy do wykonania pracy plastycznej – dorysuj brakujące elementy.

Dziecko kończy rysować dom zgodnie z poleceniem rodzica:

- Pomiędzy oknami dorysuj drzwi.

- Na dachu narysuj komin.

- Przed domem narysuj chodnik.

- Obok domu dorysuj garaż.

- Nad domem- słońce.

- Za domem rośnie las.

 

  1. Wysłuchanie wiersza L. J. Kerna ,,Nasze podwórko’’.

Nasze podwórko to miejsce,

Które najlepiej znamy.

Wszyscy,

Bez żadnych wyjątków,

Takie podwórko mamy!

 

Nasze podwórko to teren

Najbardziej nam bliski na ziemi.

W zimie śnieg na podwórku leży,

A w lecie się trawa zieleni.


Gdy słońce świeci na niebie,

Wesołe jest nasze podwórko,

Smutnieje zaś, gdy się zjawi

Pan deszcz

Z ponurą córką chmurką.

 

Czasami z naszego podwórka,

Na którym się co dzień bawimy,

Widać wieże kopalni

Lub wielkiej huty kominy.

 

I czy to będzie w Gliwicach,

W Toruniu,

W Łomży,

Czy w Krośnie,

Gdy spojrzysz na nasze podwórko,

To stwierdzisz, że ono rośnie!

Bo naszym podwórkiem nie jest

To tylko, co jest blisko,

Ale i traktor w polu,

I stadion,

I lotnisko,

I jakiś stary zamek,

I lasy na pagórkach,

I Wisła, która płynie

Środkiem Naszego Podwórka.

 

Rozmowa na temat wiersza:

- Co to jest nasze podwórko?

- Czy naszym podwórkiem można nazwać plac zabaw w przedszkolu?

- Jak myślisz, kiedy podwórko się cieszy, a kiedy smuci?

- Co widać z twojego podwórka?

 

 ....................................................................................................................................................................................................................................................................................

MUCHOMORKI

Termin: 04.05.2020r. - 08.05.2020r.

Temat: „Moja miejscowość, mój region”

Opracowanie: Ewa W.

Witam serdecznie J W tym tygodniu wkraczamy w tematykę związaną z poznawaniem naszej ojczyzny, miejscowości, najbliższego otoczenia.

W życiu codziennym nadal utrwalajcie, rozwijajcie i kształtujcie Państwo czynności w samoobsłudze dziecka np. samodzielne ubieranie i rozbieranie się, zabiegi higieniczne  w łazience, samodzielne spożywanie posiłków, porządkowanie zabawek, pomoc w drobnych pracach domowych.

Olek bardzo lubi chodzić do przedszkola. Najbardziej cieszy go zabawa w ogródku oraz wycieczki. Jednak, kiedy pani wspomniała, że planuje wyjście do Łazienek, Olek posmutniał. – Do łazienek? Mnie się wcale nie chce siusiu... – Łazienki Królewskie to znany warszawski park położony wokół pięknego pałacu – wyjaśniła pani.

– A ja już tam byłem... – jęknął Maciuś. Pogoda była słoneczna, a park okazał się pełen niespodzianek. Dzieci odwiedziły Amfiteatr, gdzie w dawnych czasach odbywały się przedstawienia dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pani powie- działa, że wciąż można tu podziwiać sztuki teatralne i koncerty. – Ten król miał na imię tak jak ja – ucieszył się Staś. – Ciekawe, czy lubił frytki... – Wtedy nie znano frytek – wyjaśniła pani. W południowej części Łazienek znajdowała się wielka misa, a nad nią rzeźba lwa wypluwającego wodę. – Zobaczcie, jakie źródełko! – pisnęła Zosia. – Możemy umyć ręce? – Oczywiście. – A ten lew gryzie? – Nie, to tylko fontanna w kształcie lwiej głowy – uspokoiła ją pani. – Ja już tu byłem – jęknął po raz drugi, Maciuś. – Ale marudzisz – zdenerwował się Olek. W stawie pływały ogromne pomarańczowe karpie. Podczas, gdy pani pokazywała dzieciom sikorki, Zuzia z Kubą postanowili nakarmić karpie resztkami bułki, którą Zuzia zabrała na wycieczkę. Gdy tylko pani to zauważyła, powiedziała dzieciom, że w każdym parku obowiązuje regulamin. W Łazienkach Królewskich zgodnie z regulaminem nie wolno karmić zwierząt i rozsypywać im pokarmu. Nie wolno także dotykać zwierząt w szczególności wiewiórek i pawi. – Ja już tu byłem – znów odezwał się Maciuś. Nawet wiewiórki nie wywołały uśmiechu na jego buzi. Jednak przy wyjściu z parku, Maciuś zaskoczył wszystkich. – Tutaj nie byłem! Co to za pan pod żelaznym drzewem? – zapytał, wyraźnie ożywiony. – To jest pomnik Fryderyka Chopina, polskiego kompozytora i pianisty. A drzewo, pod którym siedzi, to wierzba, symbol Polski. Maciuś po raz pierwszy uśmiechnął się od ucha do ucha i powiedział: – Też bym chciał taki pomnik w mojej łazience... Kolejnym punktem wycieczki była stadnina koni znajdująca się nieopodal Warszawy. – Konie! – zawołał nagle rozradowany Olek. Rzeczywiście, za ogrodzeniem spokojnie pasły się konie: brązowe, czarne, nakrapiane i nawet jeden biały. Dzieci mogły je pogłaskać po mięciutkich chrapkach. Były tam nawet dwa kucyki z warkoczykami zaplecionymi na grzywach. – Może zamiast psa rodzice zgodzą się na konia? – pomyślał Olek. – Tylko gdzie on by mieszkał? Muszę to jeszcze przemyśleć.

Rozmowa kierowana na podstawie opowiadania.. Rodzic zadaje pytania:

Rodzic rozkłada na stoliku różne " przedmioty bezpieczne "którymi można się bawić                    i "przedmioty niebezpieczne".

Zadaniem dziecka jest wybranie jakiegoś przedmiotu i zdecydowanie czy jest bezpieczny czy niebezpieczny, czy można nim się bawić, czy nie. Posegregowane przedmioty dziecko wkłada do dwóch pudełek - bezpieczne do zielonego pudełka a niebezpieczne do czerwonego pudełka. Miłej zabawy

Rysunek domu: prostokątny kształt domu, trójkątny dach, po bokach dwa okna z brakującymi elementami. Dziecko kończy rysować zgodnie z poleceniami Rodzica.

Nasze podwórko to miejsce, które najlepiej znamy. Wszyscy bez żadnych wyjątków, takie podwórko mamy.

Nasze podwórko to teren najbardziej nam bliski na ziemi. W zimie śnieg na nim leży, a w lecie się trawa zieleni.

Gdy słońce świeci na niebie, wesołe jest nasze podwórko, smutniejsze zaś, gdy się zjawi pan deszcz z ponurą chmurką.

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu.

                                                                                 Pozdrawiam serdecznie 

 

BIEDRONKI

TERMIN: 04.05.-08.05.2020r.

REALIZAJA: WIOLETTA C., AGNIESZKA R.

TEMAT:  MOJA OJCZYZNA.

 

  1. Oglądanie filmu edukacyjnego „Polak mały”

            https://www.youtube.com/watch?v=DCwEJ9tHt5c

 2. Słuchanie hymnu narodowego (prawidłowa postawa) – utrwalanie słów

https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8

  1. Zabawa matematyczna „Poszukaj flagi”

umieszczamy flagę w różnych miejscach w domu zadaniem dziecka jest odnalezienie jej i powiedzenie, gdzie się znajduje (na, obok, przy, pod, za, przed,w, wysoko, nisko)

 

  1. Zabawa ruchowa z elementem orientacyjno – porządkowym „Stań prosto!”

dziecko porusza się swobodnie po pokoju, na sygnał (np. klaśnięcie) zatrzymuje się i przyjmuje wyprostowaną pozycję (na baczność)

 

  1. Praca plastyczna „Flaga Polski”

rysujemy dziecku kontur flagi, dziecko wycina po śladzie, a następnie maluje (rysuje, wykleja papierem lub plasteliną) dolną część na czerwono. Można połączyć flagę z patykiem klejem lub zszywaczem

 

  1. Ćwiczenia usprawniające język:

 7. Utrwalanie samodzielności – ubieranie się, mycie rąk i zębów, pomoc w pracach domowych

 8. Polecamy karty pracy: puzzle „Warszawska Syrenka”

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/4ef2376a253ff74f0969b27e6ec591a1_/lesson/lesson/index.html?fbclid=IwAR3ouUlc73VjccuEG2dIIAfyJ56Vyo8gyUzbyje6FLKdiKoC

 


Wymagania programowe:

 

KURCZAKI

TERMIN: 04.05.-08.05.2020r.

REALIZACJA: HANNA SZ.

TEMAT: MOJA MIEJSCOWOŚĆ, MÓJ REGION.

 

Wirtualny spacer po Grudziądzu.

Poznanie zabytków swojego miasta.

https://grudziadz.twoje-miasto.pl/wirtualnyspacer

 

Rodzic z dzieckiem słucha utworu F. Chopina Mazurek As-dur.

Improwizacja ruchowa do utworu F. Chopina.

https://www.youtube.com/watch?v=oLUoju3Dse8

 

 Zabawa plastyczna Dorysuj brakujące elementy.

Rysunek domu: prostokątny kształt domu, trójkątny dach, po bokach dwa okna z brakującymi ele­mentami.

Dziecko kończy rysować zgodnie z poleceniami rodzica.

 

 Zabawa badawcza Co jest słodkie, a co słone?

Dwie szklanki z ciepłą wodą, dwie łyżeczki, sól, cukier.

Dziecko wsypuje produkty do kolejnych szklanek i miesza je łyżeczką.

Rodzic pyta o to, dlaczego cukier i sól zniknęły. Dziecko próbuje powstałych roztworów, określając ich smak.

 

 Zabawa matematyczna Liczenie schodów.

Dziecko układa klocki schodkowo, wskazując palcem kolejne klocki liczy je: pierwszy stopień, drugi, trzeci, czwarty, piąty lub w zakresie swoich możliwości.

 

 Zabawa Odczaruje mnie grzeczne słowo.

Dziecko spaceruje z woreczkiem na głowie. Jeżeli woreczek upadnie, dziecko jest zaczarowane – staje nieruchomo. Rodzic, pełniący rolę wróżki, może go odczarować – podaje woreczek, mówiąc słowo proszę, a odczarowane dziecko odpowiada: dziękuję i ponownie włącza się do zabawy. Zmiana ról.

 

 Ćwiczenie sprawności manualnej – Droga do domu.

Plastelina, cerata na stół, klocki.

Dziecko lepi z plasteliny cienkie wałeczki, łączy ze sobą, tworząc wspólnie drogę na ceracie, która pro­wadzi do domu zbudowanego z klocków. Droga ta jest ulepiona z równoległych wałeczków plasteliny.

 

 Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

W mieście stoi sygnalizator świetlny – gdy świeci zielone światło: dziecko unosi język do góry, gdy świe­ci czerwone światło – język umieszcza za dolnymi zębami.

Samochody – dziecko naśladuje jazdę samochodem: czubek języka przesuwa po podniebieniu od zębów w stronę gardła, kilkakrotnie powtarzając ten ruch.

Wieżowiec – w wieżowcu winda kursuje raz w górę, raz w dół. Dziecko wykonuje ruch językiem, uno­sząc go raz w stronę nosa, a raz w stronę brody.

Przedszkolaki – w przedszkolu pani wita się rano z dziećmi. Dziecko dotyka czubkiem języka do każ­dego zęba na górze i każdego zęba na dole.

Konik – dziecko naśladuje stukot kopyt konia: odbijając  język od podniebienia, jednocześnie rozciąga­jąc, a następnie ściągając wargi w dziobek.

Krowa – dziecko naśladuje ruch żucia, pokazując, jak krowa na łące je trawę.

Traktor jeździ w koło po polu – dziecko unosi czubek języka na górną wargę i wykonuje koliste ruchy po górnej i po dolnej wardze.

 

PSZCZOŁY

TERMIN: 04.05. – 08.05.2020r.

OPRACOWANIE: BARBARA W., MAGDALENA O.

TEMAT: MOJA OJCZYZNA.

 

  1. Rodzic czyta dziecku zagadkę:

Wisi wysoko.

Biało- czerwona.

Często z wiatrem musi się zmagać.

To symbol Polski, to nasza … (flaga).

 

  1. Zachęcamy dziecko do wykonania ćwiczenia grafomotorycznego:

  1. Ćwiczenie logopedyczne usprawniające narządy mowy: język, wargi, żuchwę.

 

- Kolory flagi – Rodzic podaje kolory flagi. Gdy mówi biały- dziecko unosi język do góry,  w stronę nosa, gdy mówi czerwony- język opuszcza na dolną wargę.

- Chorągiewki- tak jak chorągiewki poruszają się na wietrze, tak dziecko porusza językiem po górnej wardze, od jednego kącika ust do drugiego.

- Lech, Czech, Rus jadą na koniach- dziecko naśladuje stukot kopyt koni. Przykleja szeroko ułożony język do podniebienia i odbija go, jednocześnie ściągając wargi w dziobek i rozciągając szeroko.

- Orzeł- dziecko wysuwa język do przodu, unosząc jego czubek do góry i porusza nim na boki, tak jak orzeł swymi skrzydłami.

- Wędrówka po Polsce- przy szeroko otwartej jamie ustnej dziecko wysuwa język do przodu i porusza nim do góry, w dół, w prawą stronę, w lewą stronę.

 

  1. Osłuchanie z piosenką: Motyle.

https://www.youtube.com/watch?v=A3JEJqsP5P4

 

  1. Zabawa matematyczna: Ile kropek ma biedronka?

Rodzic rysuje kształt biedronki, po  jednej stronie stawia kropki czarną kredką. Prosi, aby dziecko dorysowało tyle samo kropek po drugiej stronie. Dziecko liczy kropki.

 

  1. Ćwiczenie oddechowe.

Dziecko wciąga powietrze nosem, wypuszcza ustami, naśladując wiatr dmuchający na flagę. Wiatr jest raz silniejszy, a raz słaby i delikatny.

 

  1. Wysłuchanie wiersza E. Stadmuller ,,Kim jesteś’’?

 

- Czy wiesz, kim jesteś?

- To oczywiste!

- Co jest Ci bliskie?

- Znaki ojczyste.

Ojczyste barwy

- biało- czerwone,

Ojczyste godło

- orzeł w koronie.

Ojczyste w hymnie

Mazurka dźwięki,

No i stolica

- miasto Syrenki.

I jeszcze Wisła,

Co sobie płynie

Raz po wyżynie,

Raz po równinie,

I mija miasta

Prześliczne takie.

Już wiesz kim jesteś?-

Jestem Polakiem.

 

 Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza:

- O jakich znakach ojczystych jest mowa w wierszu?

- Jakie są nasze barwy narodowe?

- Jak wygląda nasze godło?

- Jak się nazywa najdłuższa rzeka w Polsce?

- Kim jesteśmy, jeśli mieszkamy w Polsce?

 

  1. Zachęcamy do wykonania dziecku masażyku:

List do Babci:

Kochana babciu (Piszemy palcem na plecach dziecka).
KROPKA (naciskamy plecy w jednym miejscu)
Piszę Ci, że mamy w domu kotka (kontynuujemy pisanie).
KROPKA.
Kotek chodzi (kroczymy palcami).
kotek skacze („skaczemy”, opierając dłoń na przemian na przegubie i palcach),
kotek drapie (delikatnie drapiemy dziecko po plecach),
kotek chrapie (opieramy na nich głowę i udajemy chrapanie).
I choć straszny z niego psotek (łaskoczemy dziecko po plecach)
bardzo fajny ten mój kotek (przytulamy dziecko).

 ..........................................................................................................................................................................................................................................................................................

MUCHOMORKI

Opracowanie: Ewa W.

Termin: 27.04.2020r. -30.04.2020r.

Temat: Dbamy o przyrodę

Witam serdecznie J W tym tygodniu Rodzice porozmawiają ze swoim dzieckiem na temat ochrony środowiska. Przekażą, jak ważne dla człowieka jest dbanie o przyrodę, jej zasoby.W życiu codziennym utrwalajcie, rozwijajcie i kształtujcie Państwo czynności  w samoobsłudze dziecka np. samodzielne ubierania i rozbieranie się, zabiegi higieniczne w łazience, samodzielne spożywanie posiłków, porządkowanie zabawek, pomoc w drobnych pracach domowych.

 

O porządek trzeba dbać,

wiedzą o tym także dzieci.

Do odpowiednich worków

każdy wrzuca... (śmieci)

Smok Segregiusz był niezwykle sympatycznym bajkowym smokiem. Uwielbiał bawić się tym, co inni uważali za śmieci. Kartonowe pudełka zamieniał w domki dla lalek albo rycerskie zamki. Plastikowe butelki oklejał błyszczącą folią i wykorzystywał jako wieże albo robił z nich rakiety. Kolorowe zakrętki z radością ustawiał jako pionki w grach planszowych, które sam wymyślał. Z puszek robił grzechotki, ze starych rękawiczek – maskotki... Nigdy się nie nudził. Zazwyczaj chodził uśmiechnięty, a gdy wpadał na jakiś kolejny zwariowany pomysł – podskakiwał z radości. Jednego Segregiusz nie mógł zrozumieć. Gdy widział powyrzucane byle gdzie papierowe torebki, puszki czy reklamówki, w jego oczach pojawiał się smutek.

– Czemu ludzie wyrzucają takie wspaniałe zabawki? – rozmyślał. – Jeśli już nie chcą się nimi bawić, to przecież są pojemniki na papier, metal czy szkło. Na pewno ktoś wie, jak takie skarby wykorzystać... O, znów ktoś pomylił trawnik ze śmietnikiem i park nie jest już taki ładny jak był. Czy naprawdę tak trudno trafić papierkiem do kosza?

– Czy myślisz o tym samym co ja? – spytała senna wróżka Gwiazduszka, która pojawiła się nie wiadomo skąd i przysiadła obok smoka, na parkowej ławeczce. Segregiusz spojrzał na porozrzucane wszędzie śmieci i westchnął ciężko. – Wymyśl jakąś zabawę, która nauczy wrzucania papierków do kosza – zaproponowała Gwiazduszka – a ja postaram się, aby ten pomysł przyśnił się jakiemuś dziecku.

– Spróbujmy – zgodził się smok. – Tato, tato! – zawołał Olek, gdy tylko otworzył oczy. – Śniło mi się, że wygrałem wielki turniej. – Rycerski? – zainteresował się tato. – Jasne, że rycerski – kiwnął głową Olek. – Miałem na sobie srebrną zbroję, hełm                            z pióropuszem i walczyłem... ze śmieciami.

– Z czym? – oczy taty zrobiły się okrągłe ze zdumienia. – Te śmieci chciały zasypać cały świat, a ja im na to nie pozwoliłem – oświadczył dumnie rycerz z przedszkolnej grupy Tygrysków. – Jestem z ciebie dumny – oświadczył tato i uścisnął Olkowi prawicę. – Ten bałagan na trawnikach to rzeczywiście problem – rozmyślał, jadąc do pracy. – Akurat projektował nową szkołę, a jego kolega – architekt krajobrazu – głowił się nad tym, jak urządzić plac zabaw dla przedszkolaków i park pełen atrakcji sportowych dla starszych dzieci. – Tylko pamiętaj o koszach na śmieci – przypomniał mu tato, kiedy tylko wszedł do biura. Pan Zbyszek kiwnął głową i po paru godzinach przyniósł gotowe szkice. Kosze w kształcie smoków, rakiet, wież fantastycznie pasowały do sportowych boisk i huśtawek. – Niech dorosłych uczą dzieci, gdzie wyrzucać trzeba śmieci – podsumował jego pracę tato.

Rozmowa na podstawie wysłuchanego utworu. Kształtowanie prawidłowej postawy wobec przyrody, wskazywanie i nazywanie właściwych i niewłaściwych zachowań (w kontekście dbania o przyrodę)

 

KURCZAKI

TERMIN: 27.04-30.04.2020r.

OPRACOWANIE: HANNA SZ.

TEMAT: DBAMY O PRZYRODĘ.

 

Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza

  1. Szelągowskiej Dbamy o przyrodę.

 

Rodzic prezentuje wiersz i pyta dziecko: W jaki sposób możemy dbać o przyrodę? Powtarza wiersz, a dziecko za nim fragment tekstu: Sia, sio, siu, sia, sio, si – jakie śliczne mamy dni!

W parku kwitną na rabatkach

kwiatki kolorowe.

Pod drzewami, wzdłuż alejek,

stoją kosze nowe.

Sia, sio, siu, sia, sio, si –

jakie śliczne mamy dni!

Dzięcioł puka w stare drzewo,

obserwując dzieci,

jak do kosza wyrzucają

po pikniku śmieci.

Sia, sio, siu, sia, sio, si –

jakie śliczne mamy dni!

Jeżyk z liści się wygrzebał,

pyszczek swój zadziera.

Teraz patrzy, jak rodzina

jedzie na rowerach.

Sia, sio, siu, sia, sio, si –

jakie śliczne mamy dni!

A w ogrodzie, obok parku,

słowik cudnie śpiewa.

To z radości – wzdłuż alei

ktoś posadził drzewa.

Sia, sio, siu, sia, sio, si –

jakie śliczne mamy dni!

Nawet słonko, choć wysoko,

jakoś mocniej świeci.

Lubi patrzeć się, jak dbają

o przyrodę dzieci!

Sia, sio, siu, sia, sio, si –

jakie śliczne mamy dni!

 

Słuchanie piosenki.

Ekologa znak  https://www.youtube.com/watch?v=JIEDy5UiRPU

 

Praca plastyczna Kwiatowy kolaż.

Gazetki ogrodnicze lub obrazki z kwiatami, klej, kartki.

Dziecko wydziera obrazki z kwiatami, a potem je przykleja na kart­ce, tworząc dowolne kompozycje.

 

Układanie puzzli o tematyce przyrodniczej.

Puzzle lub pocięte obrazki o tematyce przyrodniczej.

Rodzic  prezentuje dziecku puzzle lub obrazki o tematyce przyrodniczej i zachęca do ułożenia.

 

Ćwiczenia oddechowe z wykorzystaniem wody.

Dziecko ma słomkę i miseczkę z wodą.

Dziecko próbuje zrobić fale na wodzie, dmucha delikatnie na powierzchnię wody lub puszcza bąbelki, zanurzając słomkę i dmuchając w nią.

 

Quiz dydaktyczny Jak dbamy o przyrodę?

Rodzic mówi zdania. Dziecko potwierdza prawidłową odpowiedź, wstając i mówiąc: Tak!, a nieprawidłową – pozostając w bezruchu i mówiąc: Nie!

 

Przykładowe zdania:

Zwierzęta nie czują, kiedy się im dokucza.

Śmieci powinno się wyrzucać do specjalnych pojemników, a jeśli ich nie   ma – do kosza.

Każda woda, którą pijemy, powinna być czysta.

W lesie wolno krzyczeć.

Warto sadzić kwiaty w ogrodzie.

 

 

Zabawy twórcze z zastosowaniem gazet, rozwijanie sprawności manualnej ręki.

Dziecko wspólnie z rodzicem wykonuje prace np. rolują gazetę, tworzą lunetę i oglądają przez nią świat; dmuchają na gazetę trzymaną w jednej dłoni; zgniatają ją w kulkę i podrzucają do góry; roz­wijają gazetę i ją prostują; kładą na podłodze i przeskakują przez gazetę obunóż; klaszczą w dłonie, trzymając gazetę; szeleszczą nią; uderzają w gazetę rytmicznie, jednym palcem.

 

Zabawa ruchowa z elementem celowania – Rzut do kosza.

Dziecko zgniata gazety w kulki. Podrzuca je do góry i stara się złapać.

Następnie rodzic stawia na środku kosz. Zadaniem dziecka jest trafić swoją kulą do kosza.

 

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Lusterko dla dziecka.

Rodzic demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

 

Misie łakomczuszki - dziecko starannie oblizuje wargi przy szeroko otwartych ustach, tak jak misie oblizują się po zjedzeniu miodu. Język wolno krąży dookoła zaczynając raz od lewej, raz od prawej strony.

 

Rybka – dziecko pokazuje jaki pyszczek ma rybka: wargi wysunięte do przodu, rozszerzone na końcu.

 

Talerzyk – dziecko dmucha na talerzyk zrobiony z dolnej wargi.

 

Wiewiórka - jak wiewiórka gryzie orzechy?: pracuje dolna warga.

 

 

PSZCZOŁY

TERMIN: 27.04. – 30.04.2020r.

OPRACOWANIE: Barbara W., Magdalena O.

TEMAT: Ojczyzna.

 

  1. Tytułem wstępu zachęcamy do obejrzenia filmiku edukacyjnego: Polak Mały.

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A

 

  1. Przypomnijcie sobie hymn naszego kraju (prosimy o szacunek do hymnu i prawidłową postawę):

https://www.youtube.com/watch?v=MyLFTSUWRy8

 

  1. Wykonanie pracy plastycznej: flaga polski. Zachęcamy do wydrukowania, bądź narysowania flagi i pomalowanie jej kredkami lub farbami.

 

 

  1. Zabawa matematyczna: Gdzie jest flaga?

Zachęcamy do wspólnej zabawy z dziećmi w domu. Kładziemy pomalowaną przez dziecko flagę w różnych miejscach, a dziecko określa jej położenie (nad, pod, obok, na, za, przed).

 

  1. Rozmowa z dzieckiem:

- Jak nazywa się nasz kraj?

- W jakim języku do siebie mówimy i kim jesteśmy?

- Jakie kolory ma flaga Polski?

- Jak wygląda godło Polski?

 

  1. Zachęcamy do przeczytania dziecku wiersza Z. Dmitrocy ,,Legenda o syrence warszawskiej’’.

Piękna syrenka,
Co w morzu żyła,
Raz do Warszawy
Wisłą przybyła.

 

Zauważyli
Ją tam rybacy,
Gdy przeszkadzała
Im w ciężkiej pracy.

Rybacy dla niej
Życzliwi byli,
Bo się jej pięknym
Śpiewem wzruszyli.

 

Ale zły kupiec
Złapał ją w wodzie
I potem trzymał
W ciasnej zagrodzie.

 

Z żalu i smutku
Zaczęła płakać,
Na pomoc przyszedł
Jej syn rybaka.

Syrenka za to
Podziękowała
I bronić miasta
Przyobiecała.

 

Od tamtej pory
I dniem, i nocą
Służy Warszawie
Swoją pomocą.

 

 

  1. Zabawa relaksacyjna: Odpoczynek na łonie natury.

Rodzic zachęca, aby dziecko położyło się na plecach i posłuchało jego opowieści z zamkniętymi oczami.

 

Postanowiliśmy wybrać się do lasu. Spakowaliśmy nasze plecaki i dziarsko wyruszyliśmy przed siebie. Wsiedliśmy do pociągu, który zatrzymał się w małej miejscowości. Ponieważ dzień był słoneczny, zrobiliśmy sobie spacer. Po dotarciu na miejsce naszym oczom ukazała się piękna i cicha polana. Nie było tam nikogo.  Słychać było tylko śpiew ptaków i szum drzew. Rozłożyliśmy koce i położyliśmy się na nich, obserwując, jak na niebie wolno przesuwają się chmury. Zasnęliśmy. Po jakimś czasie obudziło nas kapanie kropel deszczu. Szybko zebraliśmy nasze rzeczy i pobiegliśmy do pociągu, który zawiózł nas do naszej miejscowości. To była cudowna wyprawa!

 

BIEDRONKI

TERMIN: 27.04-30.04.2020r.

OPRACOWANIE: WILETTA C., AGNIESZKA R.

TEMAT: DBAMY O PRZYRODĘ.

  1. Słuchanie opowiadania E. Stadmüller Smok Segregiusz.

Smok Segregiusz był niezwykle sympatycznym bajkowym smokiem. Uwielbiał bawić się tym, co inni uważali za śmieci. Kartonowe pudełka zamieniał w domki dla lalek albo rycerskie zamki. Plastikowe butelki oklejał błyszczącą folią i wykorzystywał jako wieżę albo robił z nich rakiety. Kolorowe zakrętki z radością ustawiał jako pionki w grach planszowych, które sam wymyślał. Z puszek robił grzechotki, ze starych rękawiczek – maskotki... Nigdy się nie nudził. Zazwyczaj chodził uśmiechnięty, a gdy wpadał na jakiś kolejny zwariowany pomysł – podskakiwał z radości. Jednego Segregiusz nie mógł zrozumieć. Gdy widział powyrzucane byle gdzie papierowe torebki, puszki czy reklamówki, w jego oczach pojawiał się smutek.

– Czemu ludzie wyrzucają takie wspaniałe zabawki? – rozmyślał. – Jeśli już nie chcą się nimi bawić, to przecież są pojemniki na papier, metal czy szkło. Na pewno ktoś wie, jak takie skarby wykorzystać... O, znów ktoś pomylił trawnik ze śmietnikiem i park nie jest już taki ładny jak był. Czy naprawdę tak trudno trafić papierkiem do kosza?

– Czy myślisz o tym samym co ja? – spytała senna wróżka Gwiazduszka, która pojawiła się nie wiadomo skąd i przysiadła obok smoka, na parkowej ławeczce.
Segregiusz spojrzał na porozrzucane wszędzie śmieci i westchnął ciężko.
– Wymyśl jakąś zabawę, która nauczy wrzucania papierków do kosza – zaproponowała Gwiazduszka – a ja postaram się, aby ten pomysł przyśnił się jakiemuś dziecku.

– Spróbujmy – zgodził się smok.
– Tato, tato! – zawołał Olek, gdy tylko otworzył oczy. – Śniło mi się, że wygrałem wielki turniej.
– Rycerski? – zainteresował się tato.
– Jasne, że rycerski – kiwnął głową Olek. – Miałem na sobie srebrną zbroję, hełm z pióropuszem i walczyłem... ze śmieciami.

– Z czym? – oczy taty zrobiły się okrągłe ze zdumienia.
– Te śmieci chciały zasypać cały świat, a ja im na to nie pozwoliłem – oświadczył dumnie rycerz z przedszkolnej grupy Tygrysków.
– Jestem z ciebie dumny – oświadczył tato i uścisnął Olkowi prawicę.
– Ten bałagan na trawnikach to rzeczywiście problem – rozmyślał, jadąc do pracy. – Akurat projektował nową szkołę, a jego kolega – architekt krajobrazu – głowił się nad tym, jak urządzić plac zabaw dla przedszkolaków i park pełen atrakcji sportowych dla starszych dzieci.
– Tylko pamiętaj o koszach na śmieci – przypomniał mu tato, kiedy tylko wszedł do biura.
Pan Zbyszek kiwnął głową i po paru godzinach przyniósł gotowe szkice. Kosze w kształcie smoków, rakiet, wież fantastycznie pasowały do sportowych boisk i huśtawek.
– Niech dorosłych uczą dzieci, gdzie wyrzucać trzeba śmieci – podsumował jego pracę tato.

 

Co lubił robić smok Segregiusz?

Co smuciło smoka?

Jaki sen miał Olek?

Dlaczego należy wyrzucać śmieci do kosza?

W jaki sposób możemy chronić przyrodę?

 

  1. Rozwiązywanie zagadki B. Szelągowskiej „Śmieci”

O porządek trzeba dbać,

wiedzą o tym także dzieci.

Do odpowiednich worków

każdy wrzuca... (śmieci)

 

  1. Zabawa ruchowa z elementem rzutu „Wielkie porządki"
  1. Zabawa dydaktyczna „Segregowanie klocków -według jednej cechy (kolor, wielkość, rodzaj).

 

  1. Czysta i brudna woda –rozmowa kierowana z dzieckiem na temat czystej wody i brudnej wody.
  1. Osłuchanie ze słowami i melodią piosenki „Ziemia wyspa zielona”

https://www.youtube.com/watch?v=_SKe11ntnGc

1)Nie warto mieszkać na Marsie,

nie warto mieszkać na Venus.

Na Ziemi jest życie ciekawsze,

powtarzam to każdemu .

Ref.

Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona,

wśród innych dalekich planet.

To dom dla ludzi, dla ludzi i zwierząt,

więc musi być bardzo zadbany.

2).Chcę poznać życie delfinów

i wiedzieć co piszczy w trawie.

Zachwycać się lotem motyla

i z kotem móc się bawić.

Ref.

3).Posadźmy kwiatów tysiące.

Posadźmy krzewy i drzewa,

niech z nieba uśmiecha się słońce,

pozwólmy ptakom śpiewać.

Ref.

O czym była piosenka?

Czy piosenka była szybka czy wolna?

Czy piosenka była smutna czy wesoła?

Wspólne śpiewanie piosenki

 

  1. Ćwiczenia oddechowe z wykorzystaniem wody.

 

  1. Zabawa plastyczno- sensoryczna „Planeta Ziemia”

Poniżej filmik z instrukcją ;)

https://www.youtube.com/watch?v=yW4Jw2ng-RE

 


Wymagania programowe:

 

 

KURCZAKI

TERMIN: 20.04.-24.04.2020r.

OPRACOWANIE: HANNA SZ.

TEMAT: DBAMY O PRZYRODĘ.

 


Słuchanie opowiadania E. Stadtmuller Smok Segregiusz.

Smok Segregiusz był niezwykle sympatycznym bajkowym smokiem. Uwielbiał bawić się tym, co inni uwa­żali za śmieci. Kartonowe pudełka zamieniał w domki dla lalek albo rycerskie zamki. Plastikowe butelki oklejał błyszczącą folią i wykorzystywał jako wieże albo robił z nich rakiety. Kolorowe zakrętki z radością ustawiał jako pionki w grach planszowych, które sam wymyślał. Z puszek robił grzechotki, ze starych rę­kawiczek – maskotki… Nigdy się nie nudził. Zazwyczaj chodził uśmiechnięty, a gdy wpadał na jakiś ko­lejny zwariowany pomysł – podskakiwał z radości. Jednego Segregiusz nie mógł zrozumieć. Gdy widział powyrzucane byle gdzie papierowe torebki, puszki czy reklamówki, w jego oczach pojawiał się smutek.

– Czemu ludzie wyrzucają takie wspaniałe zabawki? – rozmyślał. – Jeśli już nie chcą się nimi bawić, to przecież są pojemniki na papier, metal czy szkło. Na pewno ktoś wie, jak takie skarby wykorzystać…O, znów ktoś pomylił trawnik ze śmietnikiem i park nie jest już taki ładny jak był. Czy naprawdę tak trudno trafić papierkiem do kosza?

– Czy myślisz o tym samym co ja? – spytała senna wróżka Gwiazduszka, która pojawiła się nie wiadomo skąd i przysiadła obok smoka, na parkowej ławeczce.

Segregiusz spojrzał na porozrzucane wszędzie śmieci i westchnął ciężko.

– Wymyśl jakąś zabawę, która nauczy wrzucania papierków do kosza – zaproponowała Gwiazduszka – a ja postaram się, aby ten pomysł przyśnił się jakiemuś dziecku.

– Spróbujmy – zgodził się smok.

– Tato, tato! – zawołał Olek, gdy tylko otworzył oczy. – Śniło mi się, że wygrałem wielki turniej.

– Rycerski? – zainteresował się tato.

– Jasne, że rycerski – kiwnął głową Olek. – Miałem na sobie srebrną zbroję, hełm z pióropuszem i walczy­łem… ze śmieciami.

– Z czym? – oczy taty zrobiły się okrągłe ze zdumienia.

– Te śmieci chciały zasypać cały świat, a ja im na to nie pozwoliłem – oświadczył dumnie rycerz z przed­szkolnej grupy Tygrysków.

– Jestem z ciebie dumny – oświadczył tato i uścisnął Olkowi prawicę.

– Ten bałagan na trawnikach to rzeczywiście problem – rozmyślał, jadąc do pracy. – Akurat projektował nową szkołę, a jego kolega – architekt krajobrazu – głowił się nad tym, jak urządzić plac zabaw dla przed­szkolaków i park pełen atrakcji sportowych dla starszych dzieci.

– Tylko pamiętaj o koszach na śmieci – przypomniał mu tato, kiedy tylko wszedł do biura.

Pan Zbyszek kiwnął głową i po paru godzinach przyniósł gotowe szkice. Kosze w kształcie smoków, rakiet, wież fantastycznie pasowały do sportowych boisk i huśtawek.

– Niech dorosłych uczą dzieci, gdzie wyrzucać trzeba śmieci – podsumował jego pracę tato.

 

 Rozmowa z dzieckiem na podstawie opowiadania.

 

Rodzic zadaje pytania:

Co lubił robić smok Segregiusz?

Co smuciło smoka?

Jaki sen miał Olek?

Dlaczego należy wyrzucać śmieci do kosza?

W jaki sposób możemy chronić przyrodę?

 

Słuchanie piosenki.

 

Ziemia Wyspa Zielona https://www.youtube.com/watch?v=uJBvuP8jEzs

Nasza Planeta https://www.youtube.com/watch?v=1MZovZPTP7I

 

Zabawa dydaktyczna Segregowanie śmieci.

Będą potrzebne pudełka kartonowe z przy­klejonymi kwadratami w kolorach: niebieskim, żółtym, zielonym, brązowym, czarnym, różnego ro­dzaju śmieci.

Rodzic rozkłada na worku śmieci i prosi dziecko o pomoc w ich posegregowaniu do odpowiednich kartonów. Prezentuje 5 pudełek z kolorowymi kwadratami, mówi i pokazuje, co należy wkładać do którego koloru. Kolor niebieski papier, kolor zielony szkło, kolor żółty metal i plastik, kolor brązowy odpady biodegradowalne, kolor czarny odpady zmieszane.

 

 Zabawa plastyczna Szare na szarym.

 

Arkusz szarego papieru, świeca, siwa farba, pędzel lub gąbka.

Dziecko wykonuje rysunek świecą: fale lub spirale i koła dymu z kominów. Zamalowuje go siwą farbą po całej powierzchni, tak jakby cały świat był szary, zasnuty dymem i spalinami.

 

 Zabawa ruchowo-naśladowcza Kwitnący kwiat.

 

Dziecko naśladuje ruchem kolejne etapy sadzenia i wzrostu kwiatka.

Ćwiczenia logopedyczne usprawniające narządy mowy – język, wargi, żuchwę.

Lusterko dla dziecka.

Rodzic demonstruje prawidłowe wykonanie ćwiczeń, powtarzając je kilkakrotnie.

Rzeka – dziecko naśladuje łódkę płynącą po rzece od brzegu do brzegu – poruszają językiem pomiędzy otwartymi kącikami ust. Następnie naśladuje odgłos rzeki: plum, plum, plum.

Rybki – dziecko naśladuje rybki, które wyskakują z wody – unosi czubek języka w stronę nosa, a po chwili opiera go o górne zęby, kilkakrotnie powtarzając ten ruch.

Pszczółki – dziecko naśladuje ruchy latających pszczół – opiera język o wewnętrzną stronę górnych zębów, a następnie język opada do wewnętrznej strony dolnych zębów.

Miód – dz. naśladuje misia, który zjadł baryłkę miodu i oblizuje się po jego zjedzeniu – prowadzi język ruchem okrężnym po górnej i po dolnej wardze.

Czyste powietrze – dz. wdycha świeże powietrze – wciągając powietrze nosem i wypuszczając ustami.

Wąż – wśród trawy sunie wąż, dz. naśladuje odgłos syczenia węża na głosce sssssss – opierając język o dolne zęby, rozciągając wargi szeroko – jak do uśmiechu. Kontroluje w lusterku, czy język nie wy­chodzi przed zęby.

 

 Ćwiczenia grafomotoryczne.

 

 

 

MUCHOMORKI

TEMAT: Wiosna na wsi

OPRACOWANIE: Ewa W.

TERMIN: 20.04.2020r. - 24.04.2020r.

Witam serdecznie J W tygodniu Muchomorki z pomocą rodziców zajrzą na wiejskie podwórko. Poznają wiejskie zwierzęta – wygląd i odgłosy, które one wydają oraz ich domy. Zapraszam na wirtualną wycieczkę na wieś J

https://www.google.com/search?q=wie%C5%9B+zdj%C4%99cia&tbm=isch&source=univ&sa=X&ved=2ahUKEwiR1OCY4uroAhVxk4sKHeIFBWgQsAR6BAgKEAE

https://www.youtube.com/watch?v=5cT69xkHVh8 Obrazki zwierząt

https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA Gdzie ja mieszkam? Domy zwierząt

Pewnego dnia Ptaś ogłosił zawody pływackie w stawie nieopodal domu. Okazało się, że chętne do pływa- nia były zwierzęta: pies Merduś, dwie kaczki bliźniaczki i żaba Kumcia. – Jak to? – zdziwił się kaczorek Ptaś. – A dlaczego nie przyszły świnki? – Świnki wolą kąpać swoje ryjki w korytku – wyjaśnił pies.

– A konie i krowy? – One wolą brać prysznic na łące w czasie deszczu. – A króliki i koty? – dopytywał się Ptaś. – Uciekają na samą myśl o pływaniu w wodzie. – Całe szczęście, że jest chociaż kurczak – powiedział kaczorek, widząc stojącego nieopodal kurczaczka Pazurka. – Ale ja tylko przyszedłem popatrzeć... – szepnął kurczak. – Jak to? Nie chcesz zdobyć pierwszego miejsca w pływaniu? – zdziwił się Ptaś. – Chciałbym, ale... kurczaczki i kurki nie potrafią pływać. – Ja potrafię! – pisnęła żaba Kumcia, zakładając na głowę czepek kąpielowy. – Umiem pływać żabką, delfinem, kraulem i pieskiem – pochwaliła się. – Pieskiem to pływam ja! – oburzył się Merduś. Kaczorek Ptaś nie mógł uwierzyć, że kurczaki nie znają się na pływaniu. – Zaraz cię nauczę – powiedział i pokazał Pazurkowi, jak przebierać nóżkami i jak machać skrzydełkami. – A teraz wskakuj do stawu i pamiętaj, dziób unoś nad wodą! – Mama mi mówiła, żebym nigdy nie wchodził sam do wody – powiedział kurczaczek. – Eee tam, przecież nie jesteś tu sam, zobacz, ilu nas jest. – Ale ja się boję... – Nie bądź tchórzem. – Dajmy mu spokój – powiedział pies. – Ma prawo się bać. – Merduś ma rację – powiedziała żaba Kumcia. – Niech kurczak stoi i patrzy. – Wszystkie ptaki to superpływaki! – stwierdził rozgniewany kaczorek i chciał wepchnąć kurczaczka na siłę do wody. Na szczęście w pobliżu przechadzała się pani Gęś i w porę zauważyła niebezpieczeństwo. Osłoniła kur- czaczka swoim białym skrzydłem i powiedziała: – Nie można nikogo do niczego zmuszać ani wpychać na siłę do wody. Pazurek mógłby się utopić! Rozu- miesz, że to niebezpieczne? – Tak... – Czy ty, Ptasiu, umiesz latać tak wysoko jak orły? – Nie... – A gdyby orzeł chciał cię zepchnąć z wysokiej skały, żeby sprawdzić, czy umiesz latać, to jak byś się czuł? – Bałbym się. – No widzisz. Jedni potrafią świetnie pływać, inni latać, ale nikt nie umie wszystkiego. – Przepraszam – szepnął zawstydzony Ptaś. – Brawo. To jest właśnie to, czego warto nauczyć wszystkich: słowa przepraszam

 

 

Dziecko podejmuje próbę śpiewania tekstu piosenki.

https://youtu.be/JO_25JW8Kog zwierzęta i odgłosy

             https://www.youtube.com/watch?v=yLiRpy71W50 odgłosy zwierząt do odgadnięcia

Dziecko stoi naprzeciw rodzica. Rodzic podaje nazwę zwierzęcia i rzuca piłkę do dziecka. Jeśli dziecko usłyszy nazwę zwierzęcia mieszkającego na wsi, musi złapać piłkę. Jeśli Rodzic poda nazwę zwierzęcia żyjącego w zoo, dziecko nie powinno łapać piłki. Jeśli złapie piłkę wykonuje zadanie ruchowe wskazane przez Rodzica.

                     https://youtu.be/p7n-6jFiIAc

Dziecko samodzielnie lub z pomocą rodzica rysuje świnkę wg wzoru obejrzanego na filmie.

     W zabawie można wykorzystać kawałki waty, chusteczki higienicznej, kartki, które z podłogi zbiera dziecko i zdmuchuje raz z zewnętrznej raz z wewnętrznej strony dłoni.

 

BIEDRONKI

TERMIN: 20.04.-24.04.2020r.

OPRACOWANIE: WIOLETTA C., AGNIESZKA R.

TEMAT: DBAMY O PRZYRODĘ.

 

  1. Wysłuchanie wiersza „Przyjaciele przyrody” E. Stadtmuller

My, przedszkolaki na ziemskiej kuli,
wiemy, że Ziemię trzeba przytulić,
zadbać o lasy, powietrze, wodę,
kwiaty, zwierzęta – całą przyrodę!
To źle marnować wodę w kąpieli
od poniedziałku aż do niedzieli.
Po co bez przerwy nurkować w wannie?
Lepiej z prysznica zrobić fontannę!
Torba foliowa szczerzy zębiska.
– Jestem z plastiku, sztuczna i śliska.
Gdy będę plackiem leżeć na wodzie,
fokom i żółwiom chętnie zaszkodzę!
– Ja także! – wrzeszczy ze szkła butelka.
– W lesie się smażę niczym iskierka,
a gdy rozgrzeję się jak ognisko,
pożar wywołam i spalę wszystko!
– Czy wy nie wiecie, okropne śmieci,
że na planecie mieszkają dzieci?
Szust! Posprzątamy bałagan wielki,
osobno papier, plastik, butelki!
Pstryk! Pamiętamy, by gasić światło,
wiemy, że pożar wywołać łatwo,
a gdy widzimy sarenkę w lesie,
to nie wrzeszczymy, aż echo niesie!
Ten, kto przyrodę niszczy i truje,
niech się kolcami jeża pokłuje!

  1. Zabawa doskonaląca zmysł węchu „Co to za zapach?”
  1. Praca plastyczna „Zwierzę z recyklingu”
  1. Zabawa ruchowa „Slalom”
  1. Zagadki dramowe „Prace w ogrodzie”
  1. Zabawa matematyczna „Pary”
  1. Słuchanie piosenki „Duszki leśne”

https://chomikuj.pl/angel1720/Muzyka+dla+dzieci/Piosenki+i+Zabawy+2/duszki+lesne,6050832750.mp3(audio)

  1. Włączanie dzieci w obowiązki domowe (pomoc w segregowaniu śmieci, nakrywanie do stołu, porządki w pokoju dziecięcym, itp.)
  2. Utrwalanie samodzielności w ubieraniu się i zabiegach higienicznych.

 

 

PSZCZOŁY

TERMIN: 20.04. – 24.04.2020r.

OPRACOWANIE: BARBARA W., MAGDALENA O.

TEMAT: DBAMY O PRZYRODĘ.

 

Drodzy Rodzice zachęcamy nasze Pszczółki do codziennej gimnastyki z wykorzystaniem woreczków gimnastycznych (woreczek z ryżem):

 

  1. Proponujemy zabawę przy piosence: Koniki.

https://www.youtube.com/watch?v=r8qvgiG0GXA

 

Noga goni nogę

Biegają koniki,

Stukają kopytka w rytm muzyki. (Dziecko swobodnie się porusza, biega, chodzi)

 

Jedna noga tupie: tup, tup, tup, tup. (Dziecko tupie nogą)

Druga noga stuka: stuk, stuk, stuk. (Dziecko stuka palcami od stopy)

Konik skacze sobie: HOP, HOP, HOP (podskakuje)

Koniku w drogę: WIOOOO (dalej maszeruje)

 

  1. Rozwiązanie zagadki:

 

O porządek trzeba dbać,

Wiedzą o tym nawet dzieci.

Do odpowiednich worków

Każdy wrzuca… (ŚMIECI).

 

  1. Wysłuchajcie z dzieckiem piosenki ekologicznej:

https://www.youtube.com/watch?v=pRNtFXew_VE

Wyjaśniamy dzieciom, jak ważne jest dbanie o przyrodę. Jak segregować śmieci, do jakich pojemników wrzucamy poszczególne śmieci:

- kolor niebieski – papier

- kolor zielony- szkło

- kolor żółty- metal i plastik

- kolor brązowy odpady biodegradowalne

- kolor czarny- odpady zmieszane.

 

  1. Zachęcamy do zabawy: Języczek wędrowniczek.

 

 

  1. Zabawa z wykorzystaniem zmysłu węchu.

Dziecko wącha zapachy wydzielane przez różne substancje, np. perfumy, rozgnieciony czosnek, chrzan, płyn do płukania tkanin, skórkę cytrusów, kapustę kiszoną i rozpoznaje co to za zapach.

Następnie dziecko wącha jeszcze raz i ocenia czy ten zapach jest przyjemny, czy mu się nie podoba.

Można posegregować z dzieckiem na jedną stronę rzeczy, których zapach jest przyjemny, z drugiej strony te, które mu się nie podobały.

Dziecko liczy ile jest po jednej i drugiej stronie, ocenia po której stronie jest więcej rzeczy.

 

  1. Kochani rodzice, przeczytajcie dzieciom wiersz B. Szelągowskiej ,,Dbamy o przyrodę’’.

Po przeczytaniu zapytajcie dzieci: W jaki sposób można dbać o przyrodę?

Dzieci mogą powtarzać za rodzicem fragment tekstu: Sia, sio, siu, sia, sio, si- jakie śliczne mamy dni!

 

W parku kwitną na rabatkach

Kwiatki kolorowe.

Pod drzewami, wzdłuż alejek,

Stoją kosze nowe.

Sia, sio, siu, sia, sio, si-

Jakie piękne mamy dni!


Dzięcioł puka w stare drzewo,

Obserwując dzieci,

Jak do kosza wyrzucają

Po pikniku śmieci.

Sia, sio, siu, sia, sio, si-

Jakie piękne mamy dni!

 

Jeżyk z liści się wygrzebał,

Pyszczek swój zadziera.

Teraz patrzy, jak rodzina

Jedzie na rowerach.

Sia, sio, siu, sia, sio, si-

Jakie piękne mamy dni!

 

A w ogrodzie, obok parku,

Słowik cudnie śpiewa.
To z radości- wzdłuż alei

Ktoś posadził drzewa.

Sia, sio, siu, sia, sio, si-

Jakie śliczne mamy dni!

 

Nawet słonko, choć wysoko,

Jakoś mocniej świeci.

Lubi patrzeć się, jak dbają

O przyrodę dzieci!

Sia, sio, siu, sia, sio, si-

Jakie piękne mamy dni!

 

  1. Zabawa z wykorzystaniem książki/ z obrazkiem zawierającym dowolny krajobraz (np. las)

Rodzic pokazuje dziecku obrazek, prosi aby dziecko opisało, gdzie znajduje się dany przedmiot/ zwierzę, itp. (np., Gdzie jest słońce? Gdzie jest drzewo?). Chodzi o to, aby dziecko używało słów określających położenie przedmiotów w przestrzeni (na, pod, obok, itp.)

http://portal.scholaris.pl/resources/run/id/112661

 

  1. Wykonanie przez dziecko pracy plastycznej: Dbamy o przyrodę.
    Dziecko w sposób dowolny (farby, kredki) rysuje jak widzi przyrodę/ świat, gdy o niego dbamy.

 

                                                                                           

 


Wymagania programowe:

 

BIEDRONKI

DATA: 14.04.-17.04.2020R.

OPRACOWANIE: Wioletta C., Agnieszka R.

Temat: Wiosna na wsi.

 

  1. Zachęcamy do obejrzenia prezentacji „Wiejska zagroda”.

https://przedszkolankowo.pl/2017/01/30/wiejska-zagroda-prezentacja-multimedialna/

 

  1. Lepienie z plasteliny „Mieszkańcy wiejskiego podwórka”.

Lepimy zwierzęta z wykorzystaniem plasteliny. Można również wyklejać plasteliną kontury zwierząt wiejskich.

 

  1. Zabawa matematyczna „Liczenie ziarenek”

Wykorzystujemy ziarna grochu, fasoli lub inne dostępne w domu i przeliczamy tak daleko jak dziecko potrafi. Można pobawić się w dodawanie ziaren.

 

  1. Karty pracy

https://przedszkolankowo.pl/2017/03/29/co-nam-daja-zwierzeta-karty-pracy/

 

MUCHOMORKI

Opracowanie: Ewa W.

Termin: 14.04.2020r. – 17.04.2020r.

Temat: „Wiosenne powroty”

Witam serdecznie po świętach J Drodzy Rodzice, zachęcam do skorzystania z propozycji zabaw                      i zadań zamieszczonych poniżej, do wykonania ich z dziećmi. Wiosna to czas, kiedy przyroda budzi się do życia, następuje wiele ciekawych zjawisk. W tym tygodniu przed nami temat „Wiosenne powroty”. Dowiemy się, jakie ptaki wracają do nas na wiosnę, jak wyglądają oraz gdzie zakładają swoje gniazda.

http://kreatywnoscdziecka.pl/mieszanie-kolorow-robimy-wlasne-farbki/

Wyliczanka z członkami rodziny

W tej wyliczance po kolei pokazujemy palce, każdy nasz palec obrazuje jednego członka rodziny. Zaczynamy od kciuka: (ręka zamknięta w piąstkę)      Ten pierwszy to dziadziuś,      A przy nim babunia.      Największy to tatuś,      A przy nim mamunia      A to jest dziecinka mała, tra la la la la      Oto moja rączka cała. Tra la la la la (klaszczemy w ręce)

 

 

PSZCZOŁY

TERMIN: 14.04.2020r. – 17.04.2020r.

OPRACOWANIE: Barbara W., Magdalena O.

TEMAT: Wiosna na wsi.

 

  1. Książki o zwierzętach żyjących na wsi: rodzic ogląda z dzieckiem książki tematycznie związane ze zwierzętami na wsi. Dzieci nazywają zwierzęta, mogą określić ich wygląd: kolory, liczbę kończyn.

 

  1. Odgłosy zwierząt: dziecko słucha odgłosów zwierząt, nazywa je i naśladuje:

https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE

 

  1. Ćwiczenie usprawniające narządy mowy- język, wargi, żuchwę:

 

  1. Ćwiczenie oddechowe: zachęcamy do wycięcia kilku kółek z papieru, żeby dziecko mogło za pomocą słomki przenosić koła z jednego miejsca w drugie.

 

  1. Zachęcamy do przeczytania dziecku wiersza Na podwórku Bechlerowej:

 

Na podwórku u Władka

Jest wesoła gromadka:

Długouchy pies Raczek

I króliczek, co skacze,

Kurka pstra

I kotki dwa

I na koniec łaciaty prosiaczek.

 

Ma ten Władek zmartwienie:

Raczek garnek stłukł w sieni,

Kotek wełnę rozwinął,

Spruł pończochę babciną,

Drugi kot

Wlazł na płot

I pobrudził łapkami pierzynę.

 

A od rana już kłopot:

Trzeba mleka dać kotom,

Barszcz zjada pies Raczek,

Trawę królik, co skacze,

Kurka pstra

Owies ma,

A otręby w korytku- prosiaczek.

 

Po wysłuchaniu wiersza, rodzic może zadać dziecku pytania:

 

  1. Zachęcamy do ozdobienia kolorowanki ze zwierzętami żyjącymi na wsi, bądź samodzielnego rysowania zwierząt.

Krok po kroku jak narysować kota, psa, konia.