ZNACZENIE BAJKI DLA ROZWOJU DZIECKA

Słynna włoska psychoanalityk Maria Valcarenghi, autorka wielu książek/bajek dla dzieci uważa, że „(…) do sześciu lat powinno się codziennie opowiadać dziecku co najmniej jedną bajkę”.

Książka często jest określana jako skarbnica wiedzy, przyjaciel człowieka. Dlaczego ma tak znaczący wpływ na rozwój dziecka zwłaszcza w okresie wieku przedszkolnego? Jest to okres, w którym dziecko doznaje pierwszych przeżyć emocjonalnych, dokonuje pierwszych obserwacji i gromadzi swoje spostrzeżenia, doświadczenia, zdobywa wzorce postępowania.

MÓWI SIĘ, ŻE CZYTANIE BAJEK UBOGACA DZIECKO W DZIEWIĘĆ DIAMENTÓW:

  1. Książka pobudza rozum do myślenia. Dokonując oceny postępowania postaci występujących w bajkach, dziecko zdobywa umiejętność samooceny, uczy rozróżniać prawdę od fałszu.
  2. Pomaga zmierzyć się z własnymi lękami i zwyciężyć je. Po pierwsze - poprzez swój symboliczny język. Mówiąc: las, ogień, wilkołak, czarownica, bagna– postaci i wyobrażenia są odzwierciedleniem wewnętrznych stanów, wcieleń, wad, które trudno byłoby wyrazić przy pomocy realistycznych opowieści. Odwołanie się do symbolu jest o wiele ciekawsze. Symbol zawiera w sobie tę umiejętność że w zwięzły sposób potrafi przedstawić stan lęku, opisuje go w taki sposób, który pozwala dziecku na skontrolowanie jego emocji i zapanowanie nad nimi. Po drugie – bajki pomagają w przezwyciężeniu lęku, gdyż zawsze dobrze się kończą. Poprzez swoje szczęśliwe zakończenie dodają dziecku wiele otuchy, zapału i odwagi.
  3. Ułatwia dziecku poznawanie siebie samego i porządkowanie chaosu uczuć. Uczy odróżniać dobro od zła, wyzbywa egoizmu, uwrażliwia na cierpienia innych
  4. Poprzez zabawę w łatwy sposób pomaga mu rozwijać swoje słownictwo.
  5. Ma właściwości terapeutyczne – uspokaja, a sytuacje komiczne wywołają śmiech i napełniają radością.
  6. Poprzez konkretnie zarysowany obraz, uświadamia dziecku korzyści wypływające z dobrego zachowania.
  7. Pobudza fantazję i rozwija umiejętności twórcze. Usłyszane treści inspirują swobodne zabawy dzieci. Dziewczynki chętnie wcielają się w role tańczących księżniczek w sukniach balowych, chłopcy - w role rycerzy, bądź innych znanych postaci które inspirują do tańca, podskoków oraz biegów.
  8. Umożliwia rodzicom pogłębianie relacji między nimi a dzieckiem. Głos mamy albo taty to głos najważniejszy w życiu dziecka. Rodzice czytający książkę/bajkę swojemu dziecku, wpatrujący się w jego twarz, głaszczący je po twarzy …nie ma lepszego sposobu na bliskość. Twierdzi się, że czytanie książek/ opowiadanie bajek to „najintymniejsza relacja wychowawcza”.
  9. Fakt, że opowiadania, bajki kończą się zawsze pomyślnie sugeruje dziecku optymistyczną wizję życia: bajka kończy się zawsze pomyślnie pomimo różnorakich perypetii bohater obdarzony jest zawsze długim i szczęśliwym życiem.

( Na podstawie książki „Voglia di educare”, Elledici, Leumann, Torino, s. 138-149)

Złota Lista Książek do czytania dzieciom opracowana przez Fundację ABCXXI

Cała Polska czyta dzieciom 

 

 

 Wiek 0-4 lata:


Marta Bogdanowicz (opracowanie) - Rymowanki - przytulanki 
Paulette Bourgeois, Brenda Clark - seria o Franklinie 
Jan Brzechwa - Wiersze i bajki 
Gilbert Delahaye - seria o Martynce 
Barbara Gawryluk - Dżok, legenda o psiej wierności 
Dimiter Inkiow - Ja i moja siostra Klara 
Czesław Janczarski - Miś Uszatek 
Janosch - Ach, jak cudowna jest Panama; Ja ciebie wyleczę, powiedział Miś 
Astrid Lindgren - Lotta z ulicy Awanturników 
Sam McBratney - Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham 
Nele Most, Annet Rudolph - Wszystko moje; Co wolno, a czego nie wolno 
Beata Ostrowicka - Lulaki, pan Czekoladka i przedszkole; Ale ja tak chcę 
Joanna Papuzińska - Śpiące wierszyki 
Renat Piątkowska - Opowiadania z piaskownicy 
Julian Tuwim - Wiersze dla dzieci 
Wojciech Widłak - seria o panu Kuleczce 
Agata Widzowska-Pasiak - Dreptak i pępek świata

Wiek 4-6 lat:


Florence and Richard Atwater - Pan Popper i jego pingwiny 
Hans Christian Andersen - Baśnie 
Wanda Chotomska - Wiersze, Pięciopsiaczki 
Carlo Collodi - Pinokio 
Waclaw Čtvrtek - O gajowym Chrobotku; Bajki z mchu i paproci 
Astrid Lindgren - seria o Pipi Pończoszance, Emil ze Smalandii 
Hugh Lofting - seria o Doktorze Dolittle 
Kornel Makuszyński - Przygody Koziołka Matołka 
Małgorzata Musierowicz - Znajomi z zerówki 
Alan A. Milne - Kubuś Puchatek, Chatka Puchatka 
Renata Piątkowska - Na wszystko jest sposób ; Nie ma nudnych dni 
Barbara Stępniak-Wilk - Tulisia 
Małgorzata Strzałkowska - Leśne głupki; Wierszyki łamiące języki

Danuta Wawiłow - Wiersze

*******************************************************************************************

Porady dla rodziców, czyli warto przeczytać.

Jak postępować z małym „niejadkiem”?

Na słaby apetyt rodziców narzeka 20-35% rodziców dzieci w wieku 1-5 lat. Jednak u większości  z tych dzieci łaknienie jest odpowiednie dla wieku i tempa rozwoju.

Przyczyny niechęci do jedzenia naszych maluszków to:

  1. Małe dzieci mają awersję do nowych pokarmów (smaków).
  2. Nadmierne spożywanie napojów (np.: mleka, soków owocowych) lub słodyczy. Dodatkowo na zaburzenia mogą wpływać przekąski spożywane między posiłkami.
  3. Zbyt duże porcje zniechęcają do jedzenia. Mniejsze sprawiają, że „da się to zjeść”.
  4. U niektórych dzieci odmowa jedzenia jest sposobem zwrócenia na siebie uwagi.
  5. Niekiedy odmowa może wynikać z nieprawidłowej metody karmienia. Takie zachowania jak: groźby, namawianie, karanie, przekupstwo lub przymuszanie mogą sprawić, że dziecko zacznie jeść mniej niż oczekują rodzice.
  6. Większość dzieci lubi naśladować inne osoby. Rodzina i rówieśnicy dziecka stanowią wzór rozwoju preferencji i zwyczajów żywieniowych.
  7. Atmosfera towarzysząca przy posiłkach również nie jest bez znaczenia.
  8. Dziecko zmęczone lub nadmiernie pobudzone może marudzić przy jedzeniu, 10-15 min odpoczynku, wyciszenia może być dobrym na to lekarstwem.